روزنوشت های دکتر

به هیچ آیینه ای باج نمیدهم، که دست به تصویرم ببرد. من این چروک ها را... مفت بدست نیاورده ام

روزنوشت های دکتر

به هیچ آیینه ای باج نمیدهم، که دست به تصویرم ببرد. من این چروک ها را... مفت بدست نیاورده ام

پربیننده ترین مطالب

۵۶ مطلب با موضوع «جامعه» ثبت شده است

شگفتی ای که بسیاری از مردم جهان از آن بیخبر بودند، وقتی بهتر شکل گرفت که چند ماه پیش، در همایش سالانه مجله foundr ، سخنران بعد از توضیح در مورد گذر از دوران «فروش محصول» به دوران «فروش خدمات» ، با این جملات سخنرانی خود را پایان برد:


شگفتی ها در حال رخ دادن اند:

- شرکت اوبر، بزرگترین شرکت تاکسیرانی دنیا، بدون اینکه حتی مالک یک تاکسی باشد.

- فیسبوک ، بزرگترین شبکه اجتماعی دنیا ، بدون اینکه خودش یک خط تولید محتوا بکند.

- علی بابا ، بزرگترین خرده فروش دنیا ، بدون هیچ موجودی در انبار.

- شرکت AirBNB ، بزرگترین هتلدار دنیا ، بدون حتی در اختیار داشتن یک متر زمین.

- و بیت کوین ، بزرگترین بانک دنیا ، با حدود ۲۵۰ میلیارد دلار سرمایه، بدون حتی یک برگ اسکناس!


....

+ چند روز پیش با یکی از دوستان در مورد آینده صحبت میکردیم و تغییر مشاغل و سبک زندگی. میگفت همه مشاوران انتخاب رشته دانشگاه، دانشجوهای تجربی رو بشدت تشویق میکنن به داروسازی.

میگفتم آدمها همه ضررهاشون بخاطر باز نبودن دیدشون درمورد آینده ست. یه زمانی اوضاع مهندسی خوب بود، همه میگفتن برین مهندسی! بدون فکر به اینکه الان مهندسی خوبه، نه چهار پنج سال دیگه! چهار پنج سال بعد موج محبان پزشکی بود. و سیل داوطلبان پزشکی که ۷_۸ سال بعدش تقریبا درحالت اشباع بود. و حالا داروسازی...

با این تفکر که «حداقلش یه داروخونه برای خودت میزنی و پول پارو میکنی»

اما هیچ فکر میکنیم که تا سه چهار سال دیگه، داروخونه ای وجود نخواهد داشت! و تعداد محدودی از داروسازها فقط کارمند و کارشناس در شرکت های بزرگ پخش اینترنتی دارو و داروخانه های اینترنتی هستن!

همونطور که خیلی از کسب و کارها بخاطر بروز نشدن، در برابر فروشگاههای اینترنتی شکست خوردند و تمامی آژانس ها و تاکسی تلفنی ها کمتر از یکسال بخاطر تاکسی های اینترنتی، جمع شدن.

و حالا اگه به کار کردن برای شرکت های دیگه باشه که درس خوندن در دانشگاههای ایران و رشته هایی که هیچ ارزشی در بازار کار نداره، دقیقا مثل رشته کامپیوتر، چه فایده ای داره؟! ... با دیپلم هم میشه توی داروخونه کار کرد، والا!


+ چند ماه پیش رفتیم الکامپ، توی سالن استارت آپ ها و کسب و کارهای اینترنتی جدید، از حدود ۳۵۰ گروهی که اومده بودن شاید ۳۴۰ تاشون غاز میچروندن! کسب و کارهای تکراری و کپی شده، بدون هیچ ایده جدیدی! از خدمات ارسال غذا ، ارسال کالا، تا ده ها تاکسی اینترنتی، سایت پخش فیلم ، خدمات منازل، وبلاگ، شبکه های اجتماعی و...! البته فکر نکنید مثلاً چونکه الان دیگه دیجیکالا بزرگترین فروشگاه خرده فروشی ایران رو داره، پس ما کاری نکنیم، نمیشه توی این زمینه کاری کرد! نه،، اولاً دنیا بارها ثابت کرده مردم حتما بسمت ایده جدید کشیده میشن. درضمن الان کمتر از ۲۵ درصد از مردم ایران با اینترنت کار میکنن و از خدمات اینترنتی (و نه فقط تلگرام) استفاده میکنن و این بازار بزرگ دیجیکالا حدود کمتر از دو درصد مردم رو پوشش میده! پس بازار ایران، بازار بسیار بزرگ و داغیه. حالا حساب کنید، نسل بچه هایی که الان کاملا کار با اینترنت و خدمات اینترنتی رو بلدن، سه چهار سال دیگه چه حجم بازاری رو (حداقل در استارت آپ های اینترنتی) بوجود میارن.


+ قرار نیست برای راه اندازی یه کسب و کار، خیلی چیز خفنی بسازید! قرار نیست با ماشین تسلا ، یا اسنپ و تپسی ، یا گوگل و اپل رقابت بکنید و شکستشون بدید! فقط باید یه جایی برای خودتون از بین ۹۰٪ جای خالی پیدا کنید. بلاگفا با چند تا ایده، پرشین بلاگ رو کنار زد. و «بیان» از یه فرصت در حماقت بلاگفا استفاده کرد و خودشو نشون داد. هرچند اگه اینا هم خودشونو بروز نکنن، همین روزا بازنده های جدیدن. 

+ مثلا شرکت ها و کسب و کارهای بزرگ، به مواد اولیه یا خدمات جانبی ای احتیاج دارن، میشه روی اونا کار کرد. یا اینکه، در کنار خدمات و کسب و کارهای جدید، میشه راهکارهای جانبی پیشنهاد داد. یه اپلیکیشن اومده، مسیری که میخوای توی شهر بری، ازت میپرسه و برات قیمت اسنپ و تپسی و کارپینو و... رو مقایسه میکنه :-)) ایده هیچ ربطی به شرکت های کله گنده تاکسی نداره، اما احتمالا کاربرانش از اونا هم بیشتر خواهد شد. بسیار جذاب و جسورانه و پررروو :-))
یه نفر با یه کافه پر از ایده ، یه نفر با طراحی میز و صندلی های جدید و خلاقانه ، یه نفر با تولید یه قطعه کوچیک در خودرو ، و کسی با راه اندازی یه ایده در زمینه تولید و بررسی محتوای علوم انسانی،، توی ایران! و پولدار شدن. یا در جهان،، یه اکیپ ده نفر در یکی از روستاهای اندونزی، رادیو چوبی و کاملا دستی میسازن و دنیا رو ترکوندن (سرچ کنید wooden radio) ... یا یه زن و شوهر فقیر آفریقایی، رفتن جاهای هیجان انگیز صحراهای محله شون، تاب آویزون کردن و الان کلی گردشگر فقط بخاطر تاب های اونا میرن اونجا... باحال نیست؟! پول در میارن، زندگی میکنن و با کارشون حال میکنن، و کار بظاهر کوچیکشون، برای خیلیا تغییر ایجاد کرده!

  • دکتر میم

+ مهمترین اخبار چند روز اخیر حتماً میدونید که سفر «سعد حریری» نخست وزیر لبنان، به عربستان، و بعدش استعفاش بود! حالا هم مرتیکه خائن پاشده رفته پاریس، با ماکرون جلسه گذاشته و با همکاری سعودی ملعون دارن ضد ایران یه حرکاتی میزنن! نمیدونم ترور «رفیق حریری» ، بابای سعد یادتون هست یا نه؟! بعد از کلی تحقیق و جلسات دادگاه هم نتیجه این شد: «ترور توسط افراد ناشناس انجام شد» 


+ خبر مهم بعدی اینکه کمپانی «شل» که با ایران قرار داد بست که فعالیتهایی رو در حوزه پارس جنوبی انجام بده، گفته اگه تحریمهای جدیدی ضد ایران شکل بگیره، قرارداد رو میپیچونه و میره!


+ دیگه اینکه کرگدن ها در آفریقا بشدت دارن توسط شکارچیها و قاچاقچیان شاخ کرگدن، کشته میشن و خطر انقراض بشکل جدی حس میشه.


+ ناسا هم یه بزمجه فرستاده مریخ، بنده خدا وسط راه مرده! درحالیکه محققان فضا بشدت روی مرگش کار میکنن، طرفداران محیط زیست و حیوانات هم دست به اعتراضات گسترده ای زدن.


+ نون هم داره گرون میشه بسلامتی.


+ امممم .... ترامپ هم توییت جدیدی نزده، هر روز پیگیری میکنم.


+ آها روی تصویر LCD بعضی گوشی های آیفون ۱۰ یه خط سبز دیده شده که خیلی مهمه.


+ دیگر خبر خاصی نیست...سلامتی باشه


+ راستی میگن غرب ایران سمت کرمانشاه هم یه چند تا خونه خراب شده! آره؟! نمیدونم چرا اینقدر بزرگش میکنن؟! از دست ِ دروغ سازهای شایعه پراکن!


+ خوش باشید تا پست بعد


  • دکتر میم

سه درد

۲۳
آبان

اینکه بتونی و دلت هم بخواد که با گروه بری... اما یهو نتونی،، میشه درد مضاعف! 


  • دکتر میم

تکون

۰۸
آبان

گفت «اگه دیدی ثابت موندی و دنبال تغییری، و دیدی که از هیچ اتفاقی تعجب نمیکنی، دنبال یه اتفاق بگرد یا اتفاقی ایجاد کن که خودت تعجب بکنی!

در تاریخ امریکای معاصر، فقط چند اتفاق افتاد که جامعه ای که از هیچ چیز تعجب نمیکرد،، تکون خورد!!»


  • دکتر میم

شرّ

۰۷
تیر

- وقتی کم حرف میزنی، بیشتر و بهتر میتونی گوش بدی، بهتر میتونی استدلال و تحلیل بکنی و بعدا باقدرت تر وارد عمل بشی.


- سریع عکس العمل نشون دادن به یه موضوعی که اطلاع کاملی ازش نداری، معمولا باعث میشه احمق جلوه بکنی. مثل خبر یا تحلیلی که یه خبرگزاری یا یه گروه طرافدارانه پخش میکنه و آدمهای زیادی شروع به تحلیل میکنن و بعداً اون گروه یا تکذیبش میکنه، یا معلوم میشه خبر، جور دیگه ای بوده! و اون گروه یا تحلیلگر خبر، بجهت طرفداری، چقدر از اخبار و اطلاعات رو نادیده گرفته... و اونوقت اون آدما میمونن و حماقت بروز داده شده شون!


- اینکه آدم حس کنه داره روشنگری میکنه، فاصله ش تا این بروز حماقت، فقط گفتن دو سه کلمه اشتباهه! قبل از اینکه توی هر جمعی، وارد بحث بشی، یا چیزی تعریف بکنی، یا نظری بدی، فقط ده ثانیه طول میکشه که درمورد این فکر کنی که «خب بگم، بعدش که چی؟!» ! 

صرفاً برای اینکه نشون بدی لال نیستی، میتونی مثلاً بپرسی: دستشویی کجاست؟ 

میگن دکتر شریعتی گفته «ارزش آدمها به حرفهای نگفته شونه» .... منم از چند نفر شنیدم که «ارزش آدمها به کیفیت سوالاتیه که میپرسن»


- قبل از اینکه همه چیز رو به شقیقه ربط بدی، به خودت لطف کن و برو یه نگاه به اطرافت بکن! «اطراف» ، صرفاً اون رسانه هایی نیست که باب میلته و همیشه داری ازشون اطلاعات کسب میکنی. یه نگاه به تقویم بکن، به تاریخ، به اتفاقات، به مناسبات، ...

مثلاً فلان رسانه، عکس سگ ِ زرد ِ سودانی رو منتشر میکنه و میگه امروز روز حمایت از حیوانات در حال انقراضه...... بعد یکی میاد میگه «وااای،، دیدین به فلانی توهین شد؟! چون توی آخرین سفرش رفته بود سودان» !


- اگه حرف و سخنی براتون مهمه و میخواید بر اساسش حرفی بزنید یا حتی توی ذهنتون تصویرسازی ای بکنید، تا وقتی کاملش رو از زبون خود ِ گوینده نشنیدید، باور نکنید. یعنی درحقیقت هیچ کاری نکنید.


- و اگه ماجرایی برامون خیلی مهمه، حتما حداقل از دونفر شرح واقعه رو بخوایم. یادتون نره، هرکسی، هر ماجرایی رو با دید خودش میبینه و تفسیر و تعریف میکنه. چیزی رو که دلش میخواد.


- قدرت رسانه ها و خوراکی رو که بهمون میدن رو دست کم نگیریم.

یه قسمتی از فصل سوم سریال شرلوک بود، یه بابایی بود، غول رسانه های امریکا بود. از همه شخصیتهای گنده، آتو داشت و همه بهش باج میدادن.

شرلوک رفت پیشش، دید هیچ مدرک مستندی از هیچکس نداره و همش فقط توی ذهنشه!

شرلوک: تو که برای این خبرها مدرکی نداری، پس چطوری میخوای اثباتش بکنی؟!

اون بابا: احتیاجی به مدرک و اثبات ندارم. فقط منتشرشون میکنم!


+ من هم همه این حماقتها رو گذروندم

++ سر و ته هر شر و فتنه ای رو بگیری، به زبون میرسه. خدایا کمک کن کم حرف بزنیم، کم حرف بزنیم، کم حرف بزنیم.


  • دکتر میم

مرز امراض

۱۰
خرداد

استراتژی خوب، اینه که, درد و مرضاتونو تقسیم بندی کنید، تا جایی که میشه، مدیریتش بکنید که با همدیگه پیش نیان!

تصور کن... مثلاً وقتی که دوره درمان دررفتگی زانو رو میگذرونی و هنوز نمیتونی درست مثل آدم، سر دستشویی بشینی، نباید بری دندونپزشکی و دندون عقل بکشی! چون ممکنه همون روز وسط کلی کار، از قضا، درگیر اسهال شدید و دل پیچه بشی و با زانو درد و به حالت نیم خیز، سر دستشویی باشی تا بتونی قضای حاجت بکنی، و جایی رو کثیف نکنی! اما میببنی بخاطر بی حسی نواحی دندون و گردن و درد شدید فک و حلق، راه ورود و خروج هوا هم‌بسته شده و نمیتومنی نفس بکشی!! اینجا معنی «نه راه پس، نه راه پیش» رو میفهمی.

تصورکردی؟.... من امروز درکش‌کردم 😀😐 البته دوتا چیز درک میکردم، دومیش خیلی علمی بود، بعد مفصل میگم.


- دوستان این روزها خداروشکر خوبم اما اصلاً حال فکری مرتبی ندارم. تمرکز و حواسم همه یه جاست. اگه جواب سوالاتتون یا کامنت خصوصیا یکی دو رو دیر شد، ببخشین.


- لای دعاهاتون، دعا کنید برای مدافعان حرم در سوریه


  • دکتر میم

از کمی بالاتر

۲۷
ارديبهشت

اگر با نگاهی جامعه شناسانه و کمی بالاتر و گسترده تر از اخبار جاری کشور (انتخابات) ، درمورد شعور و تفکر اجتماعی با هم صحبت کنیم، نتایج برای ما تاسف آور خواهد بود. شرم آورتر اینکه، بفهمیم خودمان یکی از دلایل این نتایجیم. 

و دردآور اینکه هیچوقت نخواهیم قبول کنیم این نتایج و این نقش خودمان در این فاجعه را...!


۱. بخواهیم یا نخواهیم در بین مردم ما، تفکر از پایه، بسیار نایاب و دست نیافتنی ست! انتخاب و تصمیم گیری و عملگرایی درمورد همه دغدغه های زندگی، چه اساسی ترین و بزرگترین آنها، چه کوچکترین و کم اهمیت ترین آنها در بین مردم ما، بدون تفکر، احساسی و به نسبت موج بوجود آمده انجام میشود.

مسلماً در این روال، هیچکسی نظرات دیگر را قبول نداشته و بی تامل، رد میکند. نقد پذیری نزدیک به صفر رسیده و هنر انتقاد، بی شباهت به توهین و توحش نیست!

تحقیقات معروف ۱۹۶۷ در کشورهای اروپایی در بحبوحه جنگ سرد و کشاندن تمایل مردم به سمت خاصی، حاکی از این بود که بیش از ۹۰ درصد مردم، در دوره جاری زندگیشان بشدت و بدون فکر از یک یا دو نفر (که جزوآن ۱۰ درصد هستند) تاثیر میپذیرند. نظرات و رفتار آنها بدون فکر، جهت داده شده، کاملا کپی شده، بی پایه و بدون تحقیق کردن در جهت های مخالف و بررسی نظرات دیگر است. 

پروفسور «سالوادور خینر» جامعه شناس بزرگ اسپانیایی، در کتاب «روال پیشرفت آگاهی جامعه شناختی» نتایج این تحقیق بسیار گسترده جامعه شناسی را برای مردم فاجعه بار خواند و برای مقامات، یک فرصت دانست! فرصتی برای غلبه!! قطعاً در این بازه، گروهی که بیشترین تعداد از آن ۱۰ درصد را دراختیار داشتند، برنده قاطع بازی های قدرت در منطقه بودند...


۲. انتخابات، نمود ساده ای از پیاده سازی دموکراسی و فرصتی برای یکی از بهترین تحقیقات و نتیجه گیری های جامعه شناسی در جهان است.

با اصطلاح public stupidity یا «جهل عمومی» آشنا شویم! اصطلاحی که در کشورهای مختلف، و با شدت بسیار بیشتری در ایران، استفاده میشود. با این توضیح که «اخبار، اطلاعات و یا عناوینی، به دروغ و غیرقابل اثبات، در مورد افراد و احزاب رقیب گفته میشود و در بین اکثریت، نوعی فضاسازی و نوعی نگاه ایجاد میکند. نگاهی که بر همان اساس تصمیم گرفته میشود»

در اینجا غیر قابل اثبات یعنی حدسیات و تطابق های بی سند!

قطعاً انتخابات امریکا را فراموش نکردیم! استفاده فرصتی به نام «تخریب حریف» بجای «تبلیغ خود» و اتکا به همان ده درصد!

ما بخاطر شرایط موجود، درمورد خودمان میگوییم. مناظرات بشدت عریان و زشت و ناامیدانه. درگیریهای بچگانه عده ای که خارج از حزب هایی که در کشور ایران معنی ندارد، همگی نهایتا به یک گروه و عقبه میرسند! از اتهامات دریافت های مالی هنگفت دولتی گرفته تا استناد به گذشته یک نفر. از آمارهای رسمی و غیررسمی (و معمولا غیر معتبر) گرفته تا پیش بینی آینده کشور درصورت انتخاب شدن یک نفر دیگر. کسی که بدون شک مخالفانش تا چند ماه پیش حتی نام او را هم نشنیده بودند!! حال همه تحت تاثیر تبلیغات و بدون اطلاعات درست درمورد سیاهی دوران او و بازگشت به عقب میگویند! گویی رقیب چاره ای جز این فضاسازی ندارد و روز به روز بجای «تبلیغ خود» ، به تداعی «روزهای آینده بدون خود» میپردازد و حامیانش را برای عدم بازگشت به عقب، دعوت به رای دادن میکند و حامیان (مخصوصا قشر جوان) نیز به همین طریق همدیگر را از چیزی میترسانند که همه از درصد زیادی از توهمات ساختگی نشأت گرفته. ظاهرا اکثر افراد شرایط بحرانهای دهه هفتاد را فراموش کرده اند که فقط از بحرانهای دهه هشتاد صحبت میشود!

درمقابل نیز حامیان رقیب مذهبی، بشدت از جوّ خراب فرهنگی و مذهبی میگویند درصورتی که بررسی ها نشان از تغییر خاصی (در چیزی که به ان بی بند و باری اتلاق میشود) طی سالهای گذشته نمیدهد!

وعده پول و یارانه هم در بین جوامع با سطح مالی پایین، همیشه جواب میدهد! بی توجه به تاثیرات اقتصادی آینده میتواند اکثر آراء قشر ضعیف را جمع آوری کند. هرچند که گفته شود این وعده ها بابرنامه است، اما باتوجه به سابقه مدیریتی ما، بسیار بعید بنظر میرسد.

مورد دیگر دراین زمینه، استفاده از شوی تبلیغاتی و نشان دادن حجم عظیم حامیان یک کاندیداست، که این، راه را برای حامیان باز میگذارد که در صورت رای نیاوردن، انگ تخلف و تقلب را بزبان بیاورند.

ماکس وبر در جایی گفته بود : «همه خرافاتی ها را مسخره نکن، تو هم وقتی در حال غرق شدن باشی، به هر خرافه ای چنگ خواهی زد»


۳. مردم، به دنبال دولتها یا دولتها بدنبال مردم؟ موضوع تاثیر متقابل جوّ قدرت حاکم بر جامعه (دولت) و مردم ، همیشه مبهم باقی مانده. اینکه فرهنگ و سلیقه مردم، روی دولت تاثیر میگذارد و راه و اصول مدیریتی آنرا تعیین میکند؟ یا روش و ساختار و اصول مدیریتی یک دولت روی فرهنگ و اخلاق مردم تاثیر میگذارد؟

بحث همیشگی اینکه چرا کشور چین و آلمان و ژاپن و سوییس اینطور؟ ما اینطور؟ چرا دولت و مردم آنها اینقدر مرتب و عالی؟ ما اینقدر آشفته و بی برنامه؟

هرچند که سالهاست تحقیقات و نتایج بسیاری در این زمینه اعلام میشود که اول مردم باید درست شوند یا اول باید نظام حاکم اصلاح شود تا...

اما تاریخ کشورهای مختلف نشان از تاثیر هر بشدت موثر هردوطرف دارد. ما تاریخ نمیخوانیم، تاریخ نمیدانیم، از چین بعد از «مائو» ، از آرژانتین بشدت بحران زده تا دوران طلایی «کارلوس مِنم» و اوج آن، «نستور کیرشنر» خبر نداریم، از تلاش مردم ژاپن برای بازگشت طلایی بعد از جنگ جهانی، و از گذار آلمان و سوییس از صنعت و اقتصاد و اصول بالای شهروندی بعد از جنگ های جهانی، از ایسلندی که تا سال ۱۹۷۰ جزو فقیرترین کشورهای جهان بود، و بعد از طرح تحول اقتصادی بزرگ معروف به «طرح مارشال» نهایتا در سال ۱۹۹۲ جزو مرفه ترین کشورهای جهان شد و حتی از لحاظ شاخص توسعه انسانی در سال ۲۰۰۵ رتبهٔ اول را در میان کشورهای جهان به‌دست ‌آورد. از هیچکدام خبر نداریم و جز تاسف و غبطه خوردن هم کاری بلد نیستیم (چه مردم، چه دولت) و... آن جمله معروف «از ماست که بر ماست»


۴. اطرافیانِ مسئولین، نقش بسیار مهمی دارند. «هوش جمعی» که اصول کار مدیریتی یک گروه را نیز مشخص میکند، نیاز به بررسی دقیقی دارد که با سطحی نگری و آوردن نام دو یا چند نفر از اطرافیان ممکن نیست. گرچه در اطراف شخص اول، همیشه افراد خوب و بد و افراد باهوش و کندذهن دیده میشود، اما سطح هوش گروه، بطور کل از رفتارهای دوران تبلیغات انتخاباتی تا حد زیادی قابل سنجش است. در بررسی یک ماه اخیر در کشور ما، متاسفانه سطح بسیار پایین هوشمندی در تبلیغات و چنگ زدن به موارد سبک و بیراه، بسیار ناامید کننده است. اول از آن جهت که دولتمردانی در این سطح، برای پیشبرد و هدایت یک کشور با هم رقابت میکنند. دوم از آن جهت که باور عمومی ما نیز همین استدلالها و دلایل و حرف های بدون سند و تحقیق را میپذیرند و سمت سو میگیرند! مثال؟ سند چشم انداز بیست ساله ۱۴۰۴ ، و یا سند ۲۰۳۰ اخیر را چند نفر دقیقاً خوانده اند و جزئیات آنرا میدانند که بی مهابا به آنها تاخته میشود؟! چند نفر رسانه ها و اخبار و دلایل موجه تیم مقابل را مرتب و دقیق میخوانند؟ ... و باز برمیگردیم به مورد یک! دولتمردان، از خوراک فکری و سطح پایین هوش اجتماعی مردم خبر دارند.

دقت به این نکته خیلی مهم است که اطراف همه کاندیداها، متعصبان تندرو زیادی وجود دارد (در باور عموم، چه متهم به مذهبی بودن ، چه متهم به لیبرال یا روشنفکر بودن) 

هیچ جامعه ای آسیب نمیخورد مگر از متعصبان تندرو.


۵. حق رای محترم است. برای هر شخصی! تلاش برای تغییر رای افراد در بین حامیان قابل بررسی ست. اینکه طبق موارد قبل، بعضی افراد سعی میکنند بواسطه دلایلی که خودشان هم دقیقا درمورد اصالت آن خبر ندارند، رای افراد را (حتی گاهی با تمسخر و توهین) عوض کنند. اینکه بعضی افراد به رای مخالف افراد دیگر با بهت و حیرت نگاه میکنند و ابراز تعجب میکنند از اینکه مگر میشود شما به کسی جز فلان شخص رای بدهید؟!

فارغ از دلیل انتخاب یک رای، بی احترامی به رای افراد، بزرگترین پارادوکس اشخاصیست که شدیداً داعیه احترام به عقیده را دارند!

«هر شخصی میتواند هر رای ای داشته باشد، بشرط عدم ایجاد اختلال برای جمع»


۶. بدون شک جامعه ما در قیاس با دیگر کشورها، جامعه مظلوم و سختی کشیده ایست. درکنار تلاش نظام برای بهبود وضعیت، مردم نیز به جز غبطه خوردن به کشورهای دیگر، وظیفه بزرگی برای تغییر و ارتقاء سطح خود دارند.

چیزی که بسیار مهم است، روزها و دوره بعد از انتخابات است. بی توجه به اینکه چه کسی دولت را بدست خواهد گرفت، باید منتظر فضای وحشتناک تخریبی بعد از انتخابات باشیم. سیاه بازی ای که همیشه بوده و یکی از بزرگترین عوامل عدم پیشرفت ما بوده. وقتی معنی «مخالفت و انتقاد برای پیشرفت و ترمیم» را نمیفهمیم ، باید «مخالفت و سیاه نمایی برای تخریب» را تجربه کنیم. حواسمان باشد، که اینجا، کشور ماست. انتقاد و مخالفت، راه روشنی دارد که ما در آن بسیار ضعیفیم و این منش از یک سو به سطح فرهنگی ما مربوط است، از یک طرف سیاست خود دولتمردان، و از یک جهت عدم وجود قوانین و فعالیت اصولی حزب ها.

بنظر شما، بعد از تعیین نتایج، چند درصد از مخالفان به کمک به دولت میپردازند؟ و همینطور دولت جدید از چند درصد از ظرفیت گروه مخالف، کمک میگیرد؟!

گفته میشود هردوره در ایران، بعد از انتخابات دولت، آنقدر بی اخلاقی و تخریب و ضدفعالیت صورت میگیرد، که انتخابات، کوچکترین و بی اهمیت ترین رویداد آن سال خواهد بود! 

میشود که نگذاریم اینطور شود؟! میشود. همانطور که در خیلی جوامع، شد ، و ما نمیدانیم! تاریخ، فقط همین چند سال پیش نیست که شاید تکرار شود ، شاید تکرار نشود! تاریخ شامل سالها و دوره ها و جوامع و تفکرات مختلفی میشود که امیدواریم قسمتهای روشنش برای ما تکرار شود.


+ اللهم عجّل لولیک الفرج

++ والسلام ، دکتر میم


  • دکتر میم

+ دوستان آتشنشان میگن از بعد از ماجرای پلاسکو روزی دوبار از طرف ارگانها و سازمانها دعوت میشیم برای چک کردن و بررسی ساختمانهاشون از نظر ایمنی و امکانات و رفع نقایص. رفع نقایصی که فعلاً مطرح میشه، اما کو تا رفعش!

کاری که قبلا باید بزور انجام میشده و زیر بار نمیرفتن!

+ بعد از افتضاح تیم استقلال درمورد حکم فیفا و بعد گندکاری تیم تراکتورسازی و محرومیت ها و جریمه های بین المللی، حالا فدراسیون یادش افتاده و به وکلای بین الملل باشگاهها اخطار داده که سریع بررسی بکنن و وضعیت بدهی ها و تخلفات و نامه های فیفا رو بررسی کنن که برای بقیه تیمها مشکلی پیش نیاد! کاری که باید همیشه طبق روال انجام بشه اما...

+ قوانین اساسی کشور، خیلیاشون تاریخ مصرف گذشته ان و بروز نشده ن! همیشه صبر میشه تا یه اتفاق مهلک بیوفته، تازه یادشون بیوفته که اااا اینجای قانونمون گاف داره یا گپ داره و باید طبق اوضاع شرایط روز ، به روز رسانی بشه،، که معمولاً شروع میشه اما آخرش توی شلوغی و کاغذ بازی ها و جلسات، گم و گور و فراموش میشه ... و باز روز از نو.


ما خوشمون میاد از نوشداروی بعد از مرگ، از ژست مدیریت بحران بعد از وقایع، از سواستفاده از سر و صدای رسانه ای نزدیکای انتخابات ها و...

بعید نیست الان مسئولین دوست داشته باشن که زلزله ای، سیلی، چیزی بیاد، بلکه بتونن با حضور به موقع (معمولاً بی موقع) برن سر صحنه و چار تا مصاحبه و عکس و کمک و وام به مردم منطقه و... 

بالاخره ما به همینا رای میدیم دیگه.

بقول بهنام، اگه امام زمان، ظهورکردنی باشه، دیگه واقعاً الان وقتشه!


+ بازی پرسپولیس و تراکتور امروز میخواستم برم ورزشگاه. همزمان دو فیلم «کوپال» و «تابستان داغ» رو از دست میدادم. بر سر این دوراهی، جشنواره و فیلم های لعنتی رو انتخاب کردم.


  • دکتر میم

مرد بزرگ

۲۱
دی

برای من، توی هر مجموعه ای، کتاب ارزشمندی، فیلم بزرگی یا تیم ورزشی ای ، همیشه یه مرد ِ بزرگ وجود داره.

مثلاً مجموعه هری پاتر، مرد ِ بزرگ ِ من «لرد ولدمورت» بود! هرچند که شخصیت منفی بود، اما جذاب و کاربلد بود، بزرگ بود.

یا بچه که بودیم کاتون فوتبالیستها میدیدیم، مرد بزرگ برای من «تارو» بود :-) خخوب یادمه اون کارتونو با استرس میدیدیم، اما وقتی توپ دست «تارو» بود، خیالم راحت بود :-) از اینکه «تارو» ماهره، توپ رو لو نمیده.

یا مثلاً رابرت دنیرو، کلاً مرد بزرگه. توی هر فیلم و نقشی که بازی کنه، در هر صورت مرد بزرگه! آدمی که کارشو بلده. بقول کیارستمی «تنها کسی که میتونه بیننده رو به هر نقش و شخصیت و اوضاعی قانع بکنه، دنیرو ئه»

مثل بابام، که تا وقتی بود، خیالم راحت بود...

امروز اونجا بودم، کاری ندارم هرگروهی چی شعار میداد،، کاری ندارم که رهبر توی ذکر نماز میت کدوم جمله ها رو گفت و نگفت،، توجه نکردم که یهو آخر نماز، اون گوشه سالن چیشد،، مهم نبود که لای جمعیت فوق العاده شلوغ، له شدم...

فقط رفتم برای تشییع یکی از مردهای بزرگ، از اونایی که تا وقتی که توی زمین بود، چه توپ دستش بود، چه نبود، خیالمون کمی راحت بود.

چه زمان جنگ، چه تنش های بین المللی، چه رام کردن عربستان سرکش...

گاهی از بودن و موندن بعضیا اونقدر خوب و خوشیم که یادمون میره مرد بزرگ، پیر شده بود! دلم گرفت از فوتش، و بیشتر گرفت از آدمهایی که دانسته و ندانسته، هرچی شنیدند و فکر نکردند و گفتند و هیاهو کردن.

خدا رحمت کند...


  • دکتر میم

اگه یه روز به جایی رسیدید و مسئولیتی بدست آوردید، چه کوچک چه بزرگ، در انتخاب تک تک مدیرانتون بشدت دقت کنید. مدیران زیردستی انتخاب کنید که روی انتخاب و کار و درستی تک تک کارمندان زیردستشون بشدت دقت و نظارت داشته باشن. اتفاقی که الان اصلاً در جامعه ما نمیوفته! پارتی بازی در انتخاب کارمندان و محول کردن یک سِمَت به یک آدم غیرمتعهد و غیرمتخصص، شما رو نابود میکنه.

و مطمئن باشید اگه روزی بخاطر قصور یک کارمند دون پایه مجموعه شما ، مثلاً قطاری از ریل خارج بشه، و حتی یک نفر (و نه بیش از چهل نفر) از دست بره، بازماندگان حق دارن دست در گردن شما (و نه کارمند شما) بندازن و شما رو خفه بکنن! 

این حق شماست!



  • دکتر میم