روزنوشت های دکتر

کفارهٔ شرابخوری های بی حساب ... هشیار در میانهٔ مستان نشستن است

روزنوشت های دکتر

کفارهٔ شرابخوری های بی حساب ... هشیار در میانهٔ مستان نشستن است

آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب

۱۴ مطلب با موضوع «هنر» ثبت شده است

فکر کنم اتفاق خوبی بود این مسابقه عکاسی. هیچ مزیتی که نداشت، حداقل همگی فهمیدیم که کلی عکاس خوش ذوق و خاموش دور و برمون هستن.

و اینکه چند تا مجموعه پیشنهاد دادن که برای دوره بعدی، اسپانسرهای بهتری میشن و جایزه های بهتری برامون جور میکنن. هر کم و کسری اینبار رو به حساب تجربه اولین دوره بزارین. هرچی باشه بنظرم از جشنواره فیلم فجر که بهتر بودیم :)) نه؟

و اما با در نظر گرفتن اینکه چند نفر از شرکت کننده ها، دوتا از عکساشون جزو برنده ها بود، (نفر اول، دوم و چهارم) پس فقط اولیش درنظر گرفته شد، و...


نفر اول و برنده بن کتاب یک میلیون ریالی ، عکس شماره 166 ، از "هانی هستم"

نفر دوم و برنده بن کتاب هفتصد هزار ریالی ، عکس شماره 52 ، از وبلاگ "کاکتوس و من"

نفر سوم و برنده بن کتاب پانصد هزار ریالی ، عکس شماره 59 ، از وبلاگ "پاکنویس"


+ نفر چهارم ، عکس شماره 105 ، از وبلاگ "در آغوش آسمان رازیست"

+ نفر پنجم ، عکس شماره 46 ، از وبلاگ "نارخاتون"

⁦:-)⁩ که قرار شد به هر کدوم از این دونفر، یه جایزه مبتنی بر خوراکی اهدا بشه. کافه ، رستوران یا... (تصمیم گیری نوعش با خودشونه)


+ دو داور محترم ما، جدای از داوری و نمرات تخصصی، از عکاسی و خلاقیت عکس شماره 68 ، از آقای مرادی، خیلی خوششون اومد و قرار شد یک قاب عکس بزرگ (هر عکسی که خودشون بخوان، در هر سایزی) براشون چاپ و ارسال بشه.


+ اینم لیست کامل نمرات، به تفکیک و جزء به جزء


+ درمورد بن کتاب باید بگم که بن ها برای خرید از سایت آدینه بوک هستند. سایت آدینه بوک تقریبا تمام کتابهای موجود در بازار ایران و حتی کلی کتاب خارجی رو داره و شما از سایت خرید میکنید و کتابا رو براتون ارسال میکنن. برنده های عزیز میتونن حتی کتابایی که توو نمایشگاه کتاب دیدن، بعد از نمایشگاه از آدینه بوک سفارش بدن. یا هر طور که دوست دارن :-)


+ در این دوره⁩، در مورد اختصاص جایزه دیگه ای به تعداد بیشتر، به نتیجه نرسیدیم :-| ایشالا از دفعه بعد خیلی جذابتر بشه.


+ به دوستان برنده، ایمیل میزنم یا کامنت خصوصی تا درمورد جایزه هماهنگ بکنیم.


+ دوستان، از آشناییتون خیلی خوشحال شدم :) مراسم اختتامیه تموم شد... بیرون سالن براتون تدارک شام و نوشیدنی و میوه و شیرینی دیده نشده. هیچی نیست :) خوش باشید :)

  • دکتر میم

مسابقه عکاسی ۳

۳۱
فروردين

واقعا چطوری فکر کردم که ۱۷۷ تا عکس از ۶۶ شرکت کننده رو وسط اینهمه کارام و دردسرهای یهویی اضافه شده، میتونم مرتب کنم تا شما نظر بدین؟!! ⁦:-\⁩

حالا که کردم :-)  فقط موقع نظر دادن، چند تا چیز رو دقت بکنید:

- لینک نظر سنجی رو برای هر کسی میتونید بفرستید که رای بده.

- برای راحتی شما فرم گوگل درست کردم، اما ظاهراً نصف سرویسهای گوگل رو ما ف.یلتر کردیم، نصف سرویسها رو گوگل مارو فی.لتر کرده ⁦:-|⁩ شما بهتره با فی.لترش.کن ببینید. هرچند بدون اونم میشه . اگه عکسی لود نشد، لیست لینک عکسا رو برای دیدن، با شماره، جداگانه گذاشتم. اما درهرصورت فرم رو پرکنید.

- این دوره اول، کاملاً تجربی و بدون سختگیری و صرفاً برای اینکه عکسای خودتونو یه مقایسه و اعتبار سنجی بکنید و جرئت پیدا کنید که عکس بگیرید و بفرستید تا دیده بشه، برگزار شد. پس اینبار تمام عکس های ارسالی، به مرحله نظرسنجی و داوری رفت و توی نتایج نهایی هم کامل اعلام میشه با نمره ها. قطعاً از دفعه بعد اینطوری نخواهد بود.

- حتما حتما به تمام عکس ها رای بدین و آخرش دکمه ثبت (submit) رو بزنید.

- از اول ذوق زده نشید و نمره بالا بدید. هی عکسهای بهتری میبینید. ولی کلا لذت خواهید برد.

- نخواستم سختگیری بکنم، امیدوارم هرنفر یکبار رای بده، هرچند که چون میانگین محاسبه میشه، تاثیر کمی داره.

- حجم عکسها جهت نمایش تا حد ممکن، کم شده. سعی کنید تصاویر رو بزرگ ببینید چون بعضی عکسها در جزئیات، خیلی خاص ان.


+ عکسها رو برای داورها فرستادم.

+ گفتن عکسهایی که برای جشنواره مگنوم فوتو پارسال داده بودم رو بزارم، چشم میزارم. این پست خیلی طول کشید. چشم.

+ الکی الکی زحمت زیادی کشیده شد برای این مسابقه... لطفاً برام دعا کنید ⁦:-)


لینک لیست عکسها برای دیدن

پ.ن. : چند تا تغییر یا اشتباه در توضیحات عکسها بود که انجام شد و سه تا عکس یکی از دوستان هم ندیده بودم. خیلی خیلی ازش معذرت میخوام. اضافه کردم و برای داورا هم فرستادم.

  • دکتر میم

مسابقه عکاسی ۲

۲۵
فروردين

اول بزارید چند تا چیز رو تعریف کنم براتون...


۱. من با عکسهایی که با موبایل گرفتم و عکسهای اون دوربین معمولی و ساده کانن ام چند بار توی مسابقات برنده شدم و جایزه های خوبی گرفتم ولی با عکسهای دوربین DSLR حرفه ای نیکون با لنزهای خوب و فیلتر و کلی سخت افزار خوب و قوی، هیچ مسابقه ای برنده نشدم و جایزه ای هم نگرفتم. هیچی ⁦:-D⁩ پس زیاد به کیفیت دوربینتون گیر ندین. درسته که دوربین مهمه، اما عکس گرفتن خیلی خیلی مهم تره.


۲. کلی عکس برام اومده، خیلی خیلی خوبه. واقعا اونقدر عکسها خوبن که داشتم فکر میکردم اسپانسر بگیریم و از دوره بعد، جشنواره عکس حرفه ای تر و با تفکیک موضوع برگزار کنیم ⁦:-)⁩ والا ! و اینکه موج ارسال عکسها تند شد یهو، دوستان گفتن دو روز دیگه فرصت بدید. جدول نهایی ادامه مسابقه رو آخر پست مینویسم.


۳. خیلی خوبه که عکسهای آدم دیده بشه و نظرات همه رو بدونه. همونقدری که نظرات داورها مهمه، نظرات بقیه مردم هم مهمه. داورهای تخصصی، در نمره دادن به جنبه هایی دقت میکنن که شاید مردم عمومی زیاد براشون مهم نباشه و بالعکس. از اونطرف، درنهایت، عکسها رو قراره مردم ببینن و لذت ببرن. پس دونستن هر دو مورد مهمه.


۴. داورها معمولا از زیبایی های ظاهری عکس، گول نمیخورن. من که عکاسی رو آکادمیک نخوندم (و اصلا هم لزومی نداره آکادمیک باشه) اولش خیلی چیزا رو نمیدونستم. اوایل که شروع کردم برای مسابقات مختلف، عکس فرستادم، خب قاعدتاً برنده هم نمیشدم و بعداً که عکس های برنده ها رو میدیدم، میگفتم اااا عکسهای من که خیلی بهتره! اما واقعا نبود! بعضی عکسها رنگ و لعاب داره اما زیبایی خاصی نداره. دقیقا مثل فیلمه. هر فیلمی به ذائقه یه گروه خوش میاد. 


۵. معمولاً اخلاق جشنواره ها با هم فرق میکنه! اگه برنده های سالهای گذشته هر جشنواره رو ببینید، دستتون میاد که داورای اون جشنواره از چه نکاتی خوششون میاد و چه عکسهایی انتخاب میشن! جشنواره های عکس هم (مثل بقیه) سیاست خاصی دارن که میشه رصدشون کرد. با همین رصد کردن، سال گذشته تونستم با ۵ عکس توی جشنواره جهانی مگنوم فوتو (MagnumPhoto) که جزو معتبرترین مسابقات جهانه و با همکاری لنز کالچر و BBC امریکا برگزار شد، شرکت کنم و از بین ۴ میلیون عکس شرکت کننده جزو صدهزار تای اول بشم و حداقل جایزه (نقد کامل عکس هام توسط هیئت داوران) رو داشته باشم ⁦:-)⁩ 

جاتون خالی، لذت خیلی خوبی بود.


۶. شرکت توی جشنواره های بزرگ معمولاً هزینه ورودی داره که باید بپردازین. اما جشنواره های داخلی معمولا رایگانه و خوبه، شرکت کنین، عکساتون واقعاً خوبه. چرا اینقدر خودتونو دست کم میگیرین؟ من تقریبا روزی یک ساعت فقط عکس میبینم. عکس های عکاس ها یا مسابقات معروف عکاسی یا پیج های معروف انتشار عکس. فقط با همین دیدن عکس ها، عادات عکاسیتون بهبود پیدا میکنه.


+++ اما مسابقه :

- خیلی عکس ارسال شد. ممنون. هنوز چند نفر شدیداً التماس دعا داشتن برای تمدید. آخرین آخرین مهلت شد: ساعت ۲۴ روز شنبه ۲۶ ام فروردین.


- ۲۸ ام یا ۲۹ ام من همه عکس ها رو با اسم عکاس، همینجا منتشر میکنم و سه روز فرصت نمره دادن میدیم. ارا شما خصوصی خواهد بود. طی همین سه روز ، داورا هم عکسها رو میبینن و نمره میدن.


- ۲ یا ۳ اردیبهشت برنده ها رو اعلام میکنم و نمره ها رو.


- یکی از دوستان لطف کردن و اسپانسر جور کردن ⁦:-)⁩ فعلا برای برنده ها قول بن کتاب گرفتم. نفر اول صد تومن، نفر دوم هفتاد تومن، نفر سوم پنجاه تومن. 

احتمالا برای این سه نفر، یه چیز دیگه هم کنارش اضافه میشه، (نظرتون درمورد سفر یا غذا چیه؟ ⁦:-D⁩ ) و اینکه یه جایزه دیگه هم به یک یا دو عکس عکس دیگه بجز این سه نفر بدیم.


+++ حرفی؟ پیشنهادی؟ هوم؟


  • دکتر میم

مسابقه عکاسی

۱۸
فروردين

سلام.

طبق قولی که دادم، و امیدوارم توی این یه ماه عکس گرفته باشین، مسابقه میزاریم.


+ عکس هاتون رو از امروز تا ساعت ۲۴ روز ۲۴ فروردین ۹۶ بفرستید. (۴۸ ساعت تمدید شد) 

+ عکس ها رو یا توی بیان آپلود بکنید و لینک بفرستید. یا به ایمیلم بفرستید. ایمیل : patrick2004@gmail.com


شرایط:

۱. هرنفر میتونه حداکثر سه تا عکس بفرسته.

۲. موضوع عکس ها آزاده. و در هر زمینه ای، زیبایی و هدف و ایده عکس ها بررسی میشه.

۳. عکس ها میتونه باهر دوربینی (معمولی، حرفه ای، موبایل) گرفته شده باشه.

۴. ارسال کننده عکسها ، صاحب عکس شناخته میشه، مگر اینکه گزارشی خلافش برسه و اون عکس از مسابقه حذف میشه.

۵. سایز عکس های ارسالی نباید کوچیک باشه، سایز عکس ها حتما باید حداقل ۱۲۰۰ پیکسل در طرف بزرگتر باشه. (شما نسخه اصلی فایل عکس رو بفرستید)

۶. عکس ها نباید با نرم افزار درست شده باشه. اما اصلاح نور و رنگ و برش یه قسمت از عکس، اشکالی نداره.

۷. بهتره محل گرفتن عکس رو بنویسید، اما اگه هم نخواستید، حتما (حتما) یک خط در مورد هر عکس بنویسید.


داوری:

من نظری نمیدم،، همه عکس ها رو برای دوتا از دوستان عکاس و متبحر میفرستم که یه نمره از صفر تا بیست به هر عکسی میدن. و همه عکسها رو هم توی وبلاگ میزارم، همه دوستان ثبت نام شده در بلاگ یه نمره از صفر تا پنج به هر عکس میدن. که در مجموع، برنده ها مشخص بشن.

+ داوری کاملاً استبدادی و رای ها خصوصی خواهد بود و کسی حق اعتراض نداره. باید به دکتر میم اعتماد کنید.


بقیه موارد:

- همه دوستان، چه نویسنده ، چه خواننده میتونن شرکت کنن.

- این یه مسابقه ساده و دوستانه ست که اعتبار خیلی خاصی برای جوامع بشری نداره! پس سعی کنید عکسها رو واقعا خودتون گرفته باشید و زیاد هم نگران خوب و بد شدن عکساتون نباشین.

- به نفرات اول تا سوم جایزه میدم... بزارین درمورد جایزه فکر کنم و بعداً بگم.

- اگه چند عکس از یه نفر جزو سه عکس اول بشه، عکسی که رتبه بالاتر گرفته، درنظر گرفته میشه و عکس های بعدیش حذف میشه.

- لینک مسابقه رو منتشر کنید تا بچه های وبلاگستان شرکت بکنن.

- میتونید توی وبلاگتون عکساتون رو تبلیغ کنید.


+ همین دیگه... سوال دیگه ای هست؟


  • دکتر میم



نمیخواستم امروز برم، اما رفتم. اصلاً هیچوقت به این مراسم ها نمیرم، نه تشییع جنازه، نه استقبال، نه بدرقه... اما امروز رفتم. نه بخاطر ژست روشنفکری و نه بخاطر دیدن و عکس گرفتن با بازیگران و سلبریتی ها. نمیدونم، من نه فیلمسازم، نه بازیگر. نه منتقدم و نه ادعای شناخت سینمای هنری و نه طبع شاعرانه دارم! اتفاقاً از خیلی فیلمهای کیارستمی هم همچین خوشم نمیاد!

شاید بخاطر اینهمه دعوا و بیانیه ای که هربار سر ِ مرگ ِ یک بزرگ، یا جایزه گرفتنه بزرگی دیگر در جشنواره ای معتبر بین بعضی اهالی و پرچمدار فرهنگ و هنر پیش میاد، رفتم... رفتم که ببینم رویشان میشود وسط مراسم هم توی سر هم بکوبند؟! خب معلوم بود که نمیکوبند.

البته ساعت ۱۰ وزارت بهداشت کار داشتم، اصلاً شاید بخاطر این قبلش از سر بیکاری...

صبح زود رسیدم. هنوز خلوت تر از نهایت ماجرا بود. تابوت که رسید، شلوغ شد. آرام و شلوغ. غصه ام گرفت :-( 

همه چیز منظم و دقیق، طبق زمان برنامه بود. پرستویی مجری بود، پیام صوتی آیدین آغداشلو از امریکا پخش شد، کیمیایی از شدت غصه صحبت نکرد، اصغر فرهادی خوب صحبت کرد، سیف الله صمدیان موقع صحبت، گریه کرد...

در حاشیه، از صدقه سر ِ رئیس،، جواد طوسی دوستداشتنی و بعد نیوشا توکلیان که دیروز به ایران آمده بود را دیدم و صحبتی کردیم.

پسر کیارستمی و هیئت برگزاری مراسم، از چند روز قبل، از مردم خواسته بودند که همه لباس زیبا بپوشند، بدون موبایل و دوربین بیایند و بدون تلاش برای عکس و سلفی و... همه فقط برای آخرین دیدار بیایند.

آخر مراسم، بسمت بیرون رفتم، خیابان بسته شده بود. طبق معمول همیشگی، همه لباس زیبا پوشیده بودند و طبق روال همیشگی، همه با موبایل و دوربین، بشدت مشغول پوشش مراسم بودند!!

بسمت بولوار کشاورز رفتم.

دیشب، تصمیم نداشتم که برم، اما صبح به سرم زد و رفتم. زیباترین لباسم را پوشیده بودم. بدون موبایل، بدون دوربین. به آخرین دیدار رفتم، شاید چون فقط کیارستمی را کمی بیشتر دوست داشتم...



  • دکتر میم

ر مثل رئیس

۱۵
تیر

+ قبل نوشت

+ سال ۸۵ : جمال، رئیس انجمن سینمای جوان شهر بود، دانشجو بودیم، زیاد سر ِ فیلم دیدن باهم مراوده داشتیم. زنگ زد و با هیجان گفت: «نزدیک شهرن، نیم ساعت دیگه میرسه دفتر انجمن سینما، بدویین بیاین»

حسام سر کلاس بود. رفتم و از کلاس کشیدمش بیرون و باهم سریع رفتیم سمت تاکسی های بیرون دانشگاه... گفت «حالا واسه چی بی سر و صدا اومده اینجا؟!» ، گفتم «نمیدونم، جمال گفت برای گرفتن چند تا فیلم و عکس از کوهستان»

رسیدیم، هنوز نرسیده بود. مثل بچه هایی که دلشورانه انتظار دیدن قهرمانی را میکشند، لب پله نشستم و پایم را میلرزاندم...


+ یکسال قبل تر، سال ۸۴ : اولین باری بود که میدیدم همه (حتی خودم) ، بلیط خریده اند و برای دیدن یک آدم آمده اند! نه برای فیلمی که او ساخته و قرار است پخش بشود! تازه آنهم مستند! من هم که از نصف فیلمهایش خوشم نمیامد، اما خودش...مگر میشود مجذوبش نشد؟!

گرانقیمت ترین بلیط جشنواره «سینما حقیقت» ، آن سالها پنج هزار تومان بود و دربرابر بلیط های سه هزاریه فیلمهای سینمایی، خیلی زیاد بود،، آن هم برای یک مستند! همهٔ حدود هزار نفری که در سالن اصلی سینما فلسطین بودیم، حتی بعضی مستندهای ده دقیقه ایه جشنواره را هم تحمل نکرده بودیم، حالا برای دیدن آقای اسطوره که از فرانسه رسیده بود و قرار بود بعد از مستندش، خودش هم صحبت بکند، انتظار میکشیدیم.

به من با اینکه بلیط داشتم، مثل صدها نفر دیگر، صندلی نرسیده بود. یک ساعت و نیم، نشسته کف سالن یا ایستاده، مستند را تماشا کردم. «آ.ب.ث.افریقا» ... و همه منتظر بودیم. بزور رفتم جلوتر، یه کنج خوب پیدا کردم.

آمد... با همان لبخند محو و همان عینک دودی همیشگی، بعد از چند دقیقه تشویق، با خنده و آرام شروع کرد:

«سلام، عباس کیارستمی هستم، کارگردان ِ...»

دوباره سالن از تشویق منفجر شد.


+ «فرانسیس فورد کاپولا» ی بزرگ، مجله سینمایی ای دارد که کیارستمی هرماه یک ستون آنرا مینوشت. بمناسبت تولد رییس (کیارستمی) ، از رابرت دنیرو خواسته بودند خاطری ای درباره اش بگوید.

دنیرو نوشته بود وقتی فهمیدم رییس تصمیم به ساخت فیلم «کپی برابر اصل» دارد و دنبال بازیگر میگردد، بسرعت خودم را از نیویورک به پاریس ، دفتر رئیس رساندم. با خنده به رئیس گفتم بالاخره نوبت من شد. کیارستمی خندید و گفت ازت تست میگیرم. و تست یک ساعته سختی هم گرفت! آخر سر رئیس به من گفت «رابرت، من معتقدم اگه یک نفر توی دنیا باشه که بتونه هرچیزی، هر نقشی، هر احساسی رو با بازیش در فیلم، به بیننده انتقال بده، اون یک نفر فقط تویی! اما متاسفانه من میخوام برای بازیگر مرد این فیلم از یه نابازیگر استفاده کنم»

دنیرو نوشت «کمی نگاهش کردم، با لبخند بهم گفت از نیویورک تا پاریس برای همین اومدی؟ گفتم قطعاً! .. رییس گفت پس امیدوارم قبل از مرگم، یه فیلم با هم بسازیم»

دنیرو نوشت، خوشحال پاریس را ترک کردم...


رئیس امروز رفت... و قطعاً نه دنیرو دیگر میتواند فیلمی برای رئیس بازی کند، نه دیگر رئیس دست به دوربین شود یا در بزرگترین اپرای فرانسه رهبری کند یا... 

از همه بدتر، ما (ایرانیها) او را از دست دادیم، بدون استفاده زیاد و مفیدی :-( مثل خیلی اساتید زنده و طرد شده!

امشب خیلی ناراحت بودم و عصبی :'(

اما بقول فراستی، امیدوارم قبل از رفتنش لبخند زده باشد و با آرامش کات داده باشد. روحش شاد.


+ راستی ، جمال اول قصه، کسی که اولین بار رئیس را رو در رو به ما نشان داد، سه سال بعد در مسیر محل فیلمبرداری یکی از فیلمهایش تصادف کرد و به رحمت خدا رفت ، در ۲۶ سالگی :'( 

روحشان شاد


  • دکتر میم

گفتم برای استراحتتون وسط اینهمه کار و دغدغه روزانه، یه کارگاه فیلمنامه نویسی (بدون استاد) بزارم، ببینم چقدر وبلاگ نویسی، توی خلاقیتمون تاثیر داشته :-)

این عکسها رو چند روز پیش، روی پشت بوم شکار کردم. یه داستانیه کوتاه براش بنویسید ببینیم کی ایدهٔ بهتری داره؟!



- این ترتیب عکسها، پیشنهاد خودمه، میتونید ترتیبشو عوض کنید. حتماً فهمیدید که کلاً سه تا بازیگرن :-) و در ضمن، هر ژانری میتونه باشه! 

- اگه کسی هم ادعای نویسندگی داره، دعوتش کنید، ببینیم یه فیلم کوتاه از توش در میاد؟ :-)

- خودمم فکر میکنم و مینویسم :-D

- برای دیدن عکس بزرگتر، کلیک کنید روش.


  • دکتر میم

-- این پست، هیچ خطری برای لو رفتن قصه فیلم ندارد.

این اسپیلبرگ یهودیه لعنتی که اصلا دوستش ندارم، خیلی فیلمای فوق العاده ای میسازه! اونقدر خوب که هربار که میخوام با یه پیش داوریه نژادپرستانه فیلماشو ببینم و قصد میکنم که خوشم نیاد، نمیشه! و خیلی خوشم میاد! :-D

دوره کنیم، «نجات سرباز رایان» ، «لیست شیندلر» ، «لینکولن» ، «مونیخ» ، «ترمینال» ، «اگه میتونی منو بگیر» و... از کدومش ممکنه خوشتون نیاد؟!!!

دیشب به مناسبت بزرگداشت سربازان کشته شده در جنگ امریکایی (Memorial day) روز سی ام May , فیلم «پل جاسوس ها» (Bridge of Spies) از اسپیلبرگ ۲۰۱۵ رو دیدم. ماجرا مربوط به سال ۱۹۶۰ و دوران جنگ سرد و ساختن دیوار برلین و معامله ای بین امریکا و شوروی ست.

امریکاییهای متبحر در ساخت فیلمهای بر اساس داستان واقعی، با بازی دوست داشتنیه تام هنکس، فیلمنامه بی نقص دوبرادر دیوانه سینمای جهان، جوئل و ایتان کوهن، و کارگردانی عالی یهودیه عوضی، اسپیلبرگ، یک فیلم خوب و بشدت راضی کننده رو براتون نمایش میدن که به جز جنگ، که بطن ماجراست، روابط عاشقانه، کمدی و دراماتیک زیادی رو با دقت و جزئیات خاص نمایش میدن... و این دیالوگ ماندگار فیلم: "!?would it help"

فیلم ۱۳۵ دقیقه ای اسپیلبرگ هیچ چیز اضافه ای ندارد، حوصله سر نمیبرد و بسرعت ماجرا را پیش میبرد. دقت در جزئیات و ریزه کاریهای زیبای فیلم، هرچند قصه ای ناراحت کننده داشته باشد، در پایان لذت دلنشینی برایتان خواهد داشت. یاد رخشان بنی اعتماد افتادم! کسی که هرچقدر از خودش خوشتان بیاید یا نیاید، فیلمهایی بشدت تمیز و با دقت و جزئیات خوب و راضی کننده میسازد.


+ میدونم خیلی ها سراغ ژانر مورد علاقه من (جنگ) نمیرن و زیاد علاقه ای ندارن. اما بزودی پستی مینویسم و پیشنهاداتی میدم که قطعاً نمیتونید رد بکنید! :-) فیلمهایی که موضوعات زیادی را به بهترین شکل ممکن در قالب تاریخ جنگ، به رُختان میکشند.


  • دکتر میم

راستش فیلم قهوه و سیگار، اصلاً فیلم خوبی نیست!

درحقیقت یکی از بدترین فیلم های عمرم بود! 

سالها پیش که دانشجو بودیم، با یکی از دوستان رفتیم برای دیدن این فیلم، به عنوان یه فیلم پیشنهاد شده خوب! بعد از دوساعت و نیم و دیدن اپیزودها ، همش منتظر بودم ببینم آخرش چی میشه و ربط اپیزودها چیه و بالاخره کجا قراره این مزخرفات بهم برسن! اما...

تیتراژ پایانی فیلم که اومد، من مات و مبهوت به پرده نگاه میکردم! هی حسام میگفت تموم شد، پاشو بریم! من میگفتم نه، امکان نداره، این حتما از اوناست که بعد از تیتراژ ادامه داره و...

اما نداشت! ادامه نداشت! تا ته تیتراژو دیدم و نشستم! اما هیچی...(قیافه مو مجسم کنید که مات نشسته بودم توی سالن خالی حوزه هنری و مسئول سالن ایستاده بود و میگفت پاشو برو بیرون) 

از این سه ساعت زمانی که گذاشته بودم و از این انتظاری که از جیم جارموش بعد از دیدن فیلم عالی Ghost Dog ازش داشتم!

جالب اینکه گاهی نقدهای طرفدارانه از فیلم میشنیدم و با تمام قدرت، هرچی از دهنم درمیومد به طرفداراش میگفتم!

از اون طرفدارای موفرفری با عینک های گرد و لباسهای رنگی رنگی که هر فیلمی که نمیفهمن، میگن عالی بوده و صدتا نکته از توش درمیارن که اصلاً مدنظر نبوده! 

یا کسایی که فیلمو تحت تاثیر حرف و تعریفات چهارتا بیسواد مثل من میبینن و بااینکه فیلم بدی دیدن، میگن واای آره، چه فیلم خوبی و... از این حرفا!

این رفتار، نه فقط در مورد فیلم، بلکه در مورد همه مسائل برقراره. از فیلم و کتاب و هنر گرفته تا مسائل سیاسی و طرفداری های کورکورانه و... 

فانو هم با هماهنگی من اون پست رو نوشت و اعتماد خواننده هاشو به چالش کشید و منو نفروخت :-)) بهش اعتماد داشته باشین، اون یه فریب خوردهٔ باوفاست :-D 

بابت معرفی این فیلم بد از همه عذر میخوام.

بابت همه گیگ های از دست رفتهٔ اونایی که دانلودش کردن و وقت برای دیدنش گذاشتن، عذر میخوام.

دیگه اینکارو نمیکنم ;-) 

با این دید به قضیه نگاه کنید که دیدن فیلم بد هم جزئی از زندگیه. و تحت تاثیر حرف من و این و اون، قضاوت نکنید.


  • دکتر میم

طبق قولى که داده بودم...

این پست ترکیبى از سلیقه شخصى، تجربیات سالیان دراز، نمرات سایت هایى مثل IMDB و RottenTomatoes و رتبه هاى بین المللى و همچنین بحث با همسر درمورد نوع و دسته بندى فیلمها، مى باشد. ضمناً لزومی ندارد که این فیلمها بهترین فیلمهایی که دیده ام، باشند. صرفاً مجموعه ای از فیلمهای خوبند. درضمن از نظرات شما بشدت استقبال میگردد.


+ اول یه توضیح کوتاه بگم ، اینکه معتبرترین و البته عمومى ترین سایتهاى بررسى و نقد فیلم در دنیا یکى سایت imdb است که به هر فیلم نمره اى از یک تا ده میده. این نمره بر اساس میانگین نمراتیه که کل کاربران سایت از سراسر دنیا به اون فیلم میدن. میشه گفت معمولا فیلمهایى با نمره ٦.٥ به بالا با تعداد تقریبا 5000 راى به بالا، داراى محبوبیت نسبى بین عموم مردمه و بیننده پسنده.

دومى سایت Rotten Tomatoes (یا گوجه هاى گندیده) است که به هر فیلم درصدى از ١ تا ١٠٠ اختصاص میده. و ترکیبى از دو نمره گروه عمومى "گوجه فرنگى ها" (مردم) و نمره ده نفر منتقد خود سایته. به فیلمى که درصد بالاى ٦٠ داشته باشد، "گوجه فرنگى رسیده" و فیلمى با درصد زیر ٦٠ "گوجه فرنگى گندیده" میگن. منظور از نام این سایت، گوجه فرنگى هاى گندیده ایه که در اکران یا فرش قرمز بعضى فیلمها ، بخاطر بد بودن به سمت عوامل آنها پرتاب میشه!

سایت metacritic هم از ترکیبى از نمره منتقدین و عموم کاربران،  به عنوان meta score میده که درصدى از ١ تا ١٠٠ میشه.

حالا شما هر فیلمى رو اگه اسمش رو توى گوگل بزنید، معمولا این سه تا نمره از این سه سایت رو اعلام میکنه.


+ اما دسته بندى زیر، مجموعه اى از فیلمهاى خارجی خیلی خوب و خوبیه که خودم هم دیدم و احتمالاً تعداد زیادیشون، بیننده پسندن. اینو بگم که عمراً این دسته بندی رو جایی پیدا کنید! اگه فکر کردید براساس ژانر دسته بندی شده و طبق لیست IMDB هستش، بگم که کور خوندین D: واقعاً برای این لیست، ساعتهای زیادی زحمت کشیدم. (اعتراف بکنم در این لیست، فیلمهایی هست که من چندین بار و تعداد معدودی هم بالای 10 بار دیدم! اکثر این لیست جزو فوق العاده ترین فیلمهای زندگیتون خواهند شد و چیزهای زیادی یاد خواهید گرفت)

به نظر من از سال 1980 به بعد اونقدر تغییر و تحولات بزرگی در سینما بوجود اومد که نمیشه فیلمهای کلاسیک و جدید رو از یه نظرهایی باهم مقایسه کرد. بخاطر همین، اینجا زیاد به سمت فیلمهاى خاص یا کلاسیک نرفتم. بعضی فیلمها هم که توی این لیست نیستن، واقعا عالی و دیدنی و خاصن. از فیلمسازهایی که بعضیاشون مکتب ساز بودن، بعضیاشون روانی و مریض بودن D: بعضیاشون هم اونقدر مزخرف میساختن که از جهت "از اونور بوم افتادن" دیدنشون لذت داره :)) در هرصورت اصلاً قابل جا دادن، توی این لیست نبودن. ایشالا اونا رو بعداً سر فرصت میگم. و البته فیلمهای ایرانی رو حتماً.

حالااینجا تقریبا اگه از یه فیلم در یک گروه خوشتون اومده باشه، احتمالا از بقیه ش هم خوشتون بیاد (نظر محترم منه ) . چون دارم ذهنى مینویسم، اگه فیلم خوبى هم بود که یادم رفت، یادآورى بکنید که اضافه بکنم.


+ راهنمایی 1 : فیلمهای قرمز رنگ، یک سری فیلم هستند که باید کل مجموعه رو ببینید مثل ارباب حلقه ها 1 و 2 و 3

+ راهنمایی 2 : اون فیلمایی که بولد شدن (BOLD) بنظر من اولویت بیشتری برای دیدن، دارند و کمی بهترن. گرچه همشون خوبن.


  • دکتر میم