روزنوشت های دکتر

آرامش ِ قبل طوفانم را برهم‌ نزنید... بگذارید ناخدا، اینبار هم کشتی را بسلامت بگذراند

روزنوشت های دکتر

آرامش ِ قبل طوفانم را برهم‌ نزنید... بگذارید ناخدا، اینبار هم کشتی را بسلامت بگذراند

آخرین مطالب
  • ۹۷/۰۸/۱۴
    عن
پربیننده ترین مطالب

آرزوهای بزرگ

شنبه, ۲ تیر ۱۳۹۷، ۰۶:۳۷ ب.ظ

+ بهش میگفتیم آدامس های «فینال جدید» ! شرکت آیدین میزد، سال ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ ویژه جام جهانی. «رودی فولر» و «فان باسن» و «کلینزمن» و «والدراما» و «باجو» و... . هی میرفتیم آدامس میخریدیم و عکسارو کنار هم میذاشتیم تا لیستش کامل بشه. جام جهانی تموم شده بود. آلمان غربی و شرقی تیمشون تازه یکی شده بود. برزیل قهرمان شده بود. توی اون بازی معروف... پنالتی روبرتو باجو

۹-۱۰ سالمون بود. تلویزیون ها سیاه و سفید. به سعید میگفتم «پس ایران چرا نیست؟»

گفت «تیمها مسابقه میدن، انتخاب میشن که برن جام جهانی، خیلیی سخته... ایران خیلی خیلی سال پیش یه بار رفته مسابقات... اما منم یادم نیست، بچه بودم...»

گفتم «بچه ها میگن اگه سری کامل این عکس آدامسها رو جمع بکنی، دفعه بعد میبرنت توی ورزشگاه بازیا رو ببینی!! یعنی فقط اگه ایران باشه، میبرنمون؟!»

- : «نمیدونم... ایران که فکر نکنم بتونه بره... خیلی سخته»

چند روز بعد توی کوچه، عکسامو باد برد!! خیلی گریه کردم... سعید و نادر همه عکسامو جمع کردن. آروم شدم... هرچند که عکس روماریو پیدا نشد...


+ عکسهامون تقریباً کامل شد، اما همش شایعه بود! حتی معجزه استرالیا هم اتفاق افتاد و کمتر از ۴ سال، آرزوم برای بودن ایران توی جام، درست شد، اما خونه بودیم. تلویزیون ها رنگی شده بود، مردم فقط از صعود به جام جهانی یه هفته توی خیابونا بودن... میگفتن همین بسه... مگه میشه یه بازی رو ببریم؟ نه باباااا.... ! یوگسلاوی تازه بعد از فروپاشی، هنوز با همون اسم توی جام بود ولی بعضیا میگفتن "صربستان و مونته نگرو" ، با ما همگروه شدن. نسل بازیکنای رویایی هلند تازه عوض شده بود و پاتریک کلایورت اومده بود، ولی فرانسه هم زیدان رو داشت، برزیل هم رونالدو و ریوالدو... کی قهرمان میشه؟ بازیای ما چی میشه؟ نمیبریم که..؟! ... اما شد، آمریکا رو هم بردیم... به همین زودی


+ ۲۰۰۶ و ۲۰۱۴ اونقدر سریع و در حال تغییر نسل گذشت، که سرمون بیشتر به حواشی گرم بود. هر دوره در آرزوی دوتا برد و صعود از گروه...


+ همین دو هفته پیش، قبل از جام جهانی، وقتی میگفتیم ایران میاد بالا، همه میخندیدن... خودمم میخندیدم. ولی حالا کسی نمیخنده. شوخی نیست... بعد از بازیمون با اسپانیا و بهترین بازیکنای جهان، دیدیم که اونا هم از ترس ما ۲۰ دقیقه آخر وقت تلف میکردن و زیر توپ میزدن که بالاخره از دستمون فرار بکنن و گل نخورن. گرچه خوردن... ولی نشد.

ولی دیگه، فردای بازی با اسپانیا با دیروزش خییلیی فرق داشت. نه فقط مردم ما،، مردم دنیا فهمیده بودن که میشه. ما بیشتر از همه فهمیدیم. قشنگ درک کردیم، لذتشو بردیم... این روزا که میشینیم، فارغ از اوضاع بازار و دلار و اقتصاد، همه به بازی ِ یک چهارم و نیمه نهایی جلوی فرانسه و برزیل فکر میکنیم... خیلیم جدی... آرزوها نزدیکن... دیر یا زود... مگه میشه که همش نشه؟ اصن چیه این فوتبال...!؟


گفت پس توی سالهای کوتاه هم میشه منتظر تغییرات بزرگ موند... عکس آدامسها رو هنوز دارم،، ولی سعید نیست که ببینه...


  • ۹۷/۰۴/۰۲
  • دکتر میم

نظرات (۲۷)

چقدر دلی نوشته بودی دکتر...کیف کردم.
توی سالهای کوتاه هم میشه منتظر تغییرات بزرگ موند..
روحش شاد
پاسخ:
:-)
  • آسـوکـآ آآ
  • ما هم که دختر بودیم عکسهارو جمع می کردیم...
    چقدر خوب نوشتید
    واقعا بعد بازی با اسپانیا با قبلش خیلی فرق داشت، خـــیــــلــــــی!
    پاسخ:
    اوهوم
  • خورشید ‌‌‌
  • جای سعید خالی.
    پاسخ:
    :-(
    مث اشی مشی که همه میگفتن اگه عکساتون فلان تعداد بشه جایزه میبرین که کشک بود...
    آخرش انگیزشی ـ غمگین بود. مث اینکه از آب داغ بندازنت تو آب یخ :(
    پاسخ:
    اون زمان فقط پفک نمکی بود
  • آقاگل ‌‌
  • کتاب فوتبال علیه دشمن سایمون کوپر رو خوندی دکتر؟ این چند روز به یه سری بخش‌های اون کتاب فکر می‌کردم. و تأثیر فوتبال در شناخته شدن کشورها، تأثیرشون بر فرهنگ بر اقتصاد و بر خیلی مسائل دیگه. حتی بر سیاست. بخصوص بعد دو گلی که سوئیس به صربستان زد. دو گلی که شاید سیاسی‌ترین گلای این جام‌جهانی بودن.
    و حالا کشور خودمون که توی دو بازی گذشته چقدر مورد توجه رسانه‌های خارج از کشور قرار گرفتیم. اینبار نه از زاویه بدش، بلکه از یک زاویه خوب. کاش دوشنبه دوباره هشتگ بزنیم گلوهای گرفته دل‌هاش شاد. :)
    پاسخ:
    اره خوندم :-) اره اره، دقیقاً.
    اگه همون بازی ِ جلوی اسپانیا رو بکنیم، حتی به بهترین پرتغال ۲ تا میزنیم
    همینه که میگن آرزوهای دور و بعیدت سبب نا امیدیت نشه. همه رو بنویس یه جا ته قلبت نگه دار. بعد چند سال میبینی اون آرزوهای بعید شدن مسائل پیش و پا افتاده و دم دستی زندگیت. کار نشد نداره.
    پاسخ:
    اره :-)
    فکر کنم ازین عکس ها توی وسایل همسر پیدا کرده بودم ، برم بگردم ببینم کجا گذاشتم :))
    ما هم امید داریم که ببریم 
    پاسخ:
    :-)) نگهشون داریا...
    و طیف سنی بازیکن ها که همه از دهه شصت و هفتادن، من وقتی این رو فهمیدم با خودم گفتم:این ماییم؟! واقعا اینا هم نسل های ما هستن؟! و بشه روزی برسه که بازی ما رو تو عرصه های دیگه این مملکت ببین، همینقدر مقتدر و با اعتماد به نفس و البته با تکنیک:)) 
    پاسخ:
    هوووم :-)) دقیقاً همین تحلیل :-))
    میریم برای ۱۴۰۴ و... :-))
    پست بوی آدامس میده
    پاسخ:
    چقددم آدمساش باحال بود ،، نررررم ،، بوی توت فرنگی و شیرینی ،، :-)
    این وسط دلم میخواد زشت ترین فحش ها رو نثار یه عده از همین کانلای وبلاگی و بلاگستانیا کنم که گند میزنن به حال آدم با حرفاشون.اومده میگه خب بر فرض یه اسپانیا رو هم میبردیم،اوضاع مملکت همینه چه فرقی به حالمون داره:| همیشه منفی بافای...
    پاسخ:
    ولشون کن، اینا توی سوییس هم زندگی کنن، غر غر میکنن
    همه چی داشت خوب و حال خوب کن پیش می‌رفت تا رسیدم به این جمله "ولی سعید نیست که ببینه"...
    پاسخ:
    ایشالا حالمون خوب باشه مث این روزا .. ولی در همه زمینه ها
    پستت رو که خوندم یاد بچگی هام افتادم، یاد اون زمانی که یه شرکت پفک تو بسته بندی پفک یکسری عکس میزاشت و باید یه دفترچه از صاحب مغازه میگرفتیم و هربار پفک میخوردیم عکس تو بسته رو توی دفترچه میچسبوندیم و وقتی کل دفترچه پر میشد بهمون یک جایزه میداد ( البته هیچوقت دفترچه م پر نشد )
    وای خدای من، چقدر زود بزرگ شدیم 
    پاسخ:
    :-))) کلی از این چیزا بود... در نوشابه ها یادته؟ زمزم، نوشابه ایرانی ، خانواده ایرانی :-))
    چقدر عکسها جالبن اینا رو واقعا دارین یا عکس اینترنتی هستش ؟
    اگه خودتون جمع کردین و هنوز دارینشون یه عالمه لایک 
    چقدر مرتب و منظم 
    پاسخ:
    اینا رو واقعاً دارم، دقیقً عین همینا. اما مال من همشون لای یه دفترن :-) 
    این عکس اینترنتیه 
    ان شاءالله که ببریم
    پاسخ:
    👍
    لایک 
    به امید پیروزیمون 
    پاسخ:
    :-)
    چشم :)
    .
    تمام اسباب بازی ها و جایزه های دوران مدرسه ش رو هم نگه داشته . اینقدر باحالن . من نهایتا تونستم یکی دو تا از اسباب بازی هامو از دست داداش ها و بابا نجات بدم ( بابام همه رو انداخت دور :'( )
    پاسخ:
    عه من همیشه میریختمشون توی یه جعبه کوچیک، نگه میداشتم. به زور :-))
    البته چیزای کمی رو نگه داشتم، و خیلی مهماشو
    خب اینا گذاشتن من شوهر کنم برم بعد با خیال راااااحت همه رو یا دادن به بچه همسایه یا انداختن دور ، وقتی فهمیدم کمرم شکست :'((
    آقامونم همه رو گذاشته توی جعبه ، فعلا که گذاشتیم شون توی انباری تا ایشالله یه جای بزرگتر بگیریم ازشون رونمایی کنیم =))
    پاسخ:
    من خودم ، استاد دور ریختن وسایل اضافی ام :-))
    ایشالا :-)
  • حامد سپهر
  • حیف که دیگه سعید نیست:((

    از این عکسا منم جمع میکردم
    پاسخ:
    :-
    ما واقعا به بازی یک چهارم و نیمه نهایی جلوی فرانسه و برزیل فکر میکنیم ؟!!!!!!
    پاسخ:
    اگه همون ایران جلوی اسپانیا باشیم، اااره
    کاش به هوای ترین بچه ها دو روز فراموش کنیم طلا و دلار و برجام و تحریم رو!
    جمله آخر بدجوری دلم رو سوزوند.....متاسفم
    پاسخ:
    لعنتیا یه جوری هم قیمتاشون بالا میره که اگه قهرمان هم بشیم، باز خودنمایی میکنن :-))
    اون عکسا، اون روزا، این آرزوها

    ببریم و به قول میثاقی ایران دوباره بشه یک ملت، یک ضربان و هشتاد میلیون اسکرین شات
    پاسخ:
    😃😃 واای
    :)))))))))))) آره
    پاسخ:
    :-)
    سلام :-)
    وقتی این پست رو مینوشتید خودتون هم حواستون بود دارید کجاها رو یادآوری میکنید و چه خاطراتی رو زنده میکنید ؟ میدونستید چند نفر رو تا کجاها میبرید؟ اون روزااا ،، اون یادگاریااا،، اون آرزوهااا...
    الان که اینجام نمیدونم باید بگم یادش بخیر اون روزا یا .... !!!  اما امان از اون تلوزیونهای سیاه و سفید. ما یه دونه از اونا کوچیکها داشتیم. نارنجی بود. من باهاش بزرگ شدم. عکسهای آدامسها، کارتهای بازی فوتبالی( من فوتبالی نبودم ولی کل‌کل بچه ها رو سر کارتها و عکسها میدیدم. ) بازی استرالیا مدرسه بودم.
    اگه بدونید چطوری مدیر و معاون مجبور شدن اجازه بدن بازی رو ببینیم و با چه امکاناتی بازی رو دیدیم.
    جدی جدی پیر شدم رفت که رفت.
    اما آرزویی که نزدیک باشه و دستت بهش نرسه، حسرتش بیشتره. نیست؟ تا آخر دنیا یادمون میمونه اون ضربه آخری که گل نشد. همه جای زندگی همینه، نه ؟  این خوب نیست. شاید برای همینه که این روزها حال هیچ‌کسی خوب نیست.

    + دکتر حالتون خوبه دیگه؟ چرا نیستید ؟ تو این مدت دیده بودم با فاصله پست بگذارید اما نشده بود کامنتها بی جواب بمونه. ( تو محل کارم همیشه تاخیر همکارایی که سر ساعت میان بیشتر نگرانم میکنه تا اونایی که معمولا با تاخیر میان )
    پاسخ:
    چرخ روزگار همینه دیگه، فوتبال ، همین تک ضربه هاست که گل میشه یا نمیشه :-

    سفر بودم، دو روز ، جایی که بی نت و بی آنتن بود :-)
    چرخ روزگار . که معمولا هم خلاف میل آدما میچرخه . آقاگل میگه فوتبال خود زندگیه.من که از هیچکدومش 
    سر در نمیارم،، نه فوتبال نه زندگی. اما اگه شبیه باشه،، اینهمه دویدن و نفس زدن،، آخرش هم نرسیدن؟ (قبول دارم یه وقتایی رسیدن هم هست،، اما بیشتر وقتها و برای بیشتر آدمها حاصلش فقط تلاش بی نتیجه‌ست) 

    + خوش برگشتید پس. سلامت باشید و همیشه به سفر ان شاءالله :) 
    پاسخ:
    در مورد فوتبال، برای دویدن و رسیدن یا نرسیدن، چند تا نکته هست که اونا هم در کنار دویدن مهم ان.
    همبازی ها، مربی ، سبک بازی ، تکنیک فردی و تاکتیک تیمی ، داوری و... 
    بنظرت بازم فقط «اینهمه دویدن» معیار رسیدن یا نرسیدنه؟

    + ممنون
    نه. قبول دارم که باید همه رو با هم در نظر گرفت. ولی الان بیشتر منظورم مقایسه فوتبال با زندگی بود. 
    اگه مشابه همین گزینه ها رو تو زندگی در نظر بگیریم،،خیلی هاش دست خود آدم نیست. داوری، همبازیها و تاکتیک تیمی و حتی وجود یه مربی کاربلد،، چیزایی نیست که خود آدم بتونه نقش چندانی توش داشته باشه.
    پاسخ:
    بنظر من فوتبال شبیه زندگیه، ولی زندگی کاملا شبیه فوتبال نیست. یه کم بیشتر به ورزشهای تکی مربوط تره :-)
    از این نظر که زندگی الزاما تو یه چارچوب مشخص و با قوانین تنظیم شده پیش نمیره، گفتید زندگی کاملا شبیه فوتبال نیست؟؟
    ورزشهای تکی !؟ نمیدونم، شاید یه قسمتها و شرایطی از هر دو تاش رو باید با زندگی مقایسه کرد.
    اما این چند وقت که بحث فوتبال داغ بوده و من به هوای صحبتهای شما دوستان بلاگر یه کم بهش دقت کردم و حداقل بازیهای تیم ملی خودمون رو دیدم،، یه سری اتفاقاتش به نظرم خیلی شبیه زندگی‌هامون بود. اما بازم به نظرم همیشه چیزهایی شبیه همون داور و همبازیها، حتی مربی تو زندگی واقعی هست که دست خود آدم نیست ولی تاثیرش زیاده تو نتیجه .


    پاسخ:
    از این نظر گفتم که تو درست میگی ، گاهی هر چقدر درست عمل کنی، نمیشه.
    من که باور کردم ایران واقعا میتونه تو فوتبال به جایگاه خوبی برسه
    فرانسه که رفت بالا امیدوارم برزیل هم ببره هر دو به فینال برسند
    پاسخ:
    برزیل و فرانسه که بهم نمیخوردن!! الانم که بلژیک برد و حقش هم بود و نیمه نهایی با فرانسه بازی میکنه
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی