روزنوشت های دکتر

به هیچ آیینه ای باج نمیدهم، که دست به تصویرم ببرد. من این چروک ها را... مفت بدست نیاورده ام

روزنوشت های دکتر

به هیچ آیینه ای باج نمیدهم، که دست به تصویرم ببرد. من این چروک ها را... مفت بدست نیاورده ام

آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب

دستش روی زانوست، مانده تا روی پا بایستد

جمعه, ۴ تیر ۱۳۹۵، ۰۵:۱۹ ق.ظ

۱. حدود یکسال است در اینستا، پیجی از یک عکاس پرتره در لوس آنجلس بنام مارتین را فالو میکنم که پروژه ای خیرخواهانه و مدت دار شروع کرده.


مارتین، بین بی خانمان های لوس آنجلس میگردد و با آنها به صحبت مینشیند. از بعضی از آنها که داستانهای سخت و شکست خورده ای داشتند، عکس پرتره میگیرد و صحبتهای دونفره شان را مینویسد... از داستانهایشان، از امیدهایی که بخاطرش به لوس آنجلس آمده اند، از زندگیشان، از روند بی خانمان شدن و از آرزوهایی که کاملاً به باد رفته و از رویاهایی که هنوز در دل بعضی هایشان پابرجاست. هستند کسانی که از یکسال تا هشت ، نه سال در خیابانها روزگار میگذرانند! 

و مارتین و گروهش، سایتی راه انداخته اند و دونات جمع میکنند (کمک مالی) برای کمک و تهیه غذا برای این افراد، و طبق گزارش، پول زیادی هم جمع میشود.

پایان همه پستهایش به این جمله ختم میشود: لطفا از ائتلاف تهیه غذا در هالیوود غربی حمایت کنید تا افرادی مثل ... دوباره روی پایشان بایستند.


۲. حدودای اربعین پارسال که برای یکی دوستان، غذای نذری پختیم، به سفارش یکی از بچه ها، صدتا از غذاها رو برداشتیم و بردیم سمت صالح آباد (جنوبی ترین نقطه غرب تهران، ته جاده بهشت زهرا) خانواده هایی آنجا زندگی میکنند. زندگی که چه عرض کنم! در بیغوله هایی ساخته شده با آهن قراضه و شاخه های درخت و الوار، کار میکنند و روزگار میگذارنند! بدون داشتن کوچکترین امکانات اولیه زندگی و بهداشت! باور میکنید، بعض خانواده ها در زیرزمینهای چند متری که با بیل و کلنگ در زمین بیابانی کنده اند زندگی میکنند که از باران و سرما بیشتر در امان باشند. درب ِ اتاق، روی زمین بود! مثل درب چاه! در که باز میشد زن و بچه ها بیرون میامدند.

همه با بهت به اطراف نگاه میکردیم. پیرمردی گفت خدا رفتگان همه تان را بیامرزد،، اینها ماههاست که برنج و خیلی مدت بیشتریست که گوشت نخورده اند! :-(

همه با ترتیب و صف آمدند و نفری یک غذا گرفتند. علی آقا گفت همه غذاها رو خالی کنید. مردی از ساکنین گفت «ما که یخچال نداریم، گناه داره. پایینتر ، چند خانوار دیگر هستند.. آنها هم غذا ندارند! »

آنطرف هم رفتیم... بدتر بود :'(


۳. حتما همه میدونید که در شهرهای بزرگ و کوچک چقدر نیازمندان پایه که کالاهای اساسی زندگی ندارند، وجود داره. بخدا اگه یه کلمه بخوایم به ارگان و دولت و عمل نکردن به وعده ها و برقراری عدالت دولتی حرف بزنیم، کار بیهوده و مسخره ایه! بنظر من عدالت دل خودم میگه اگه یک میلیون در ماه پول در بیارم ، ده تومن، صد تومن، ۱۵۰ تومن، کم و زیاد، گروه گروه جمع بکنیم و بپرسیم و تحقیق بکنیم و واقعا نیازمندا رو پیدا بکنیم و برسونیم بهشون. عدالت مردمی نهایتا بین خودشون ، خودشون رو تعمیر و تامین میکنن.

اگه راهشو بلد نیستین، بپرسین، سمت محل خودتون این خانواده ها رو بی سر و صدا پیدا کنید. بی منت کمکشون کنید. غذا ، مالی، لباس ... و پیش دوستانتون اعلام کنید که چه کارهایی کردید و از چه طریقی. آدمهایی که من آنجا دیدم هنوز امید توی چهرشون داشتن. با شرافت بودن. برنامه های شکست خورده ای داشتند اما میشد آنها هم با کمک دوبار سرپایشان کرد. اگر کسی کارگری در کارگاه یا کارخانه ای میخواهد، بهترین مورد هستند. اکثرا آدمهای کارگر و زحمتکش و با شرافت بودند. هر کار ثابتی برای یکی از آن جمع ایجاد شود، خانه ای برپا شده و خانواده ای زیر سقف میروند، کودکی باز به مدرسه میرود...

صحبت کار کلان نیست، صحبت از کمکهای کوچک است که در مجموع هدف بزرگی را خواهد زد!

+ فکر کنید و نظر بدید. الان دیگه نه دولت در کاره، نه شرکت ِخوش قول ِ بیان و نه مسئولین بالا. خودمونیم و خودمون، که حداقل وبلاگهای اطرافمان را میشناسیم و براحتی هم فکر میکنیم و کل کل میکنیم و راه حلی ، ایده بیرون میآید. از دوست و فامیل شروع کنید.

میتوان کم کم و از کوچک، کار بزرگ و منظم و مدوّنی انجام داد. 


  • ۹۵/۰۴/۰۴
  • دکتر میم

نظرات (۱۷)

عالیه دکتر 
  • نیمچه مهندس ...
  • یکی از این کارا جمعیت امام علی هستش که یه شماره تلفن داده که هرجا نذری و افطاری و مهمونی داشتید و غذاتون اضافه اومد زنگ بزنید میاییم میبریم میرسونیم دست نیازمندش.واقعا به نظرم کار جالبیه.
    چند ماهی هست که صندوق صدقاتی که تو خونه ها هست رو اعلام کردن دیگه نمیان ببرن و حواستون باشه کسی خودشو جا نزنه و خب طبق عادت ما هنوز تو اون صندوق پول میریزیم.فروردین که پولاشو شمردیم حدود 20 تومن شده بود.به مامانم گفتم و از خاله م پرسید و کسی رو معرفی کرد که قسط داشت و پولو دادیم بهش.هرچی به مامانم اصرار کردم به فامیل ها بگو این کارو کردیم و اونا هم اگه دوس دارن به اون فرد پول بدن گوش نکرد و گفت شاید دوست نداشته باشن.ولی به هرحال من به چند نفری پیشنهادمو دادم.
    پاسخ:
    آره باهاشون آشنام. زمان دانشجوییه ما تازه توی دانشگاهها راه افتاده بود. پخش غذا توی محروم ترین جاهای شهر . کارشون عالیه.
    اتفاقا منم همین چیزا مدنظرم بود. کارهای ملموس و ساده توی فامیل، محله... 
    خیلی خوبه پول صدقات فامیل، هدفدار خرج بشه
  • نیمچه مهندس
  • کار دیگه ای که میشه کرد اینه که واسه بچه هایی که تو خانه های کودک(قبلا میگفتن یتیم خانه،چه اسم بدی:()زندگی میکنن لباس و لوازم تحصیل هدیه بدیم.مناسبتی عیدی پیدا کنیم و یک قلم جنس یا هرچی میتونیم براشون ببریم.این بچه ها کارای دستی میسازن و باهاش نمایشگاه میذارن.میتونیم از جنس هاشون خرید کنیم تا دستشون بره تو جیب خودشون.

    پاسخ:
    آره، خیلی کارها! 
    میشه بدهی بدهکارای آشنا رو شناسایی کرد. حتی بدهیشون به سوپری سر کوچه!
    میشه به نانوایی هایی های پایین شهر پول داد که نون مجانی بپزن (این هم ارزونه، هم عالی)
    ...
    میشه یه جمعیت تشکیل داد،هر کسی توی هر شهری که هست در این راستا تلاش بکنه،دیگران رو تشویق بکنه.
    پاسخ:
    آره دیگه، منظورم تشکیل کمپین و اینا نیست که...!
    منظورم همین نگاه کردن به موردای اطرافه! بقول فاطیما، گوسفند میکشیم ، به فامیل و آشنا میدیم، غذا نذری میدیم، همینطور!!
    خب اگه میبینی همسایه ت دستش به دهنش میرسه، غذا یا گوشت رو ببر یه محله دیگه! امکان نداره توی هر شهری از این محله های فوق فقیر نداشته باشه..
    یا همین جمع کردن صدقات بصورت اکیپی (دوست و آشنا)  و دادن مخفیانه اون به یک یا دو خانواده.
  • فاطیما کیان
  • اونوقت من به یه جنابی میگم توکه گوسفند هرسال اربعین میگیری و قربونیش میکنی این گوشتش رو وردار بده به نیازمندان نه فک و فامیل و یا بی سرو صدا ببرش آسایشگاه معلولین ذهنی و کودکان بی سرپرست , مگه متوجه میشه ؟ حتما باید شکم اطرافیانش رو سیر کنه تا همه بدونن داره یه کار خیری میکنه و وقتی این پیشنهاد رو دادم گفت نه ! نذر اونطوری که قبول نیست ! من نذر کردم بدم همسایه ها :|
    به حق چیزهای نشنیده !
    آفرین به شماد کتر , خیلی کار خوبی بود 
    پاسخ:
    والا بقرآن!
    خوب گفتی! 
    تازه دیدی گوسفند میکشن، نذر یا عقیقه ... بعد همه گوشتشو غذا درست میکنن و مهمونی میگیرن و فامیلو دعوت میکنن؟!!!!! این آدما رو دیگه واقعاً باید مسخره شون کرد! نذری هم با چشم و همچشمی و پز دادن برگزار میکنن. حتما فقرای بیغوله نشینو هم ببینن، میگن پیف پیف....
    چه کار زیبا ایی...البته همت بلندی هم میخواد...
    یه تشکل داریم تو دانشگاه...تشگل امام حسن...رفتن مجوز گرفتن هر روز غذای اضاف امده سلف رو میبردن و به یه منطقه ی محروم در کرمان میدن.
    پاسخ:
    مانور دادن روی غذا و نون، خیلی عالیه.
    الان نون و برنج اونقدر قیمتش بالا رفته که خیلی از این اقشار نمیتونن هر روز یا حتی هفته ای یکبار بخرن!
  • °• نیلگون •°
  • سلام.تلاشتون قابل تقدیره دکتر ..
    حق با شماست.خودمون باید سعی کنیم برای برقراری عدالت ..
    اما تا چه حد کمک از دستمون برمیاد واقعا؟
    چجوری؟
    چند تا وبلاگ هستیم؟ در هفته چقدر صدقه میدیم؟ به صندوق های صدقات چقدر اطمینان داریم؟ در ماه چقدر میتونیم دست یه نیازمند رو بگیریم و این نیازمند رو از کجا پیدا کنیم؟

    من کامنت های این پست رو دنبال میکنم ..تا ببینم به کجا میرسه :) خدا کنه به یه راه خیلی خوب برسیم.
    پاسخ:
    اینجا و وبلاگ و ... اینا رو توجه نکن. شما و چند تا از دوستای اطرافت، به اندازه ای که میتونین، به اندازه صدقه هاتون، ماه به ماه جمع بکنین و بدید به یه خانواده ای که خودتون پیدا میکنید و میدونید که نیازمنده! همین! قرار نیست که عدالت کل جهان برقرار بشه! بهترین کاریه که ممکنه بکنید و خیلی عالیه.
    خانواده های بی سرپرست، عیالوار، تنگدست و با آبرو.
    مخصوصا اونایی که بچه هاشون بخاطر نداشتن پدر، درس رو ول کردن و کار میکنن. 
    فکر کن یه جمع فامیلی و دوستانه فقط یک همچین خانواده ای رو پشتیبانی بکنه، اون بچه میتونه درس بخونه!
  • آقاگل ‌‌‌‌
  • کار خیر کردن خیلی سخت شده دکتر.
    یک سری ها به اسم کار خیر کارهایی میکنن که باعث میشه وجهه دیگران هم خراب بشه متأسفانه.
    البته این یک سمت ماجرا است.
    از یک سمت دیگه هم کار خیر کردن خیلی راحته! 
    یادمه زمان دانشجویی بچه ها بعضی روزا پا میشدن و میرفتن آسایشگاه سالمندان. یکی دوباری که باهاشون رفتم دیدم که چقدر خوشحال میشن از اینکه بری دیدنشون. دیدم که کار خیر کردن اگه در وجود آدم ها باشه خیلی هم راحته حتی با رفتن و سر زدن به خانه سالمندان. 

    پاسخ:
    اونطوری که خودت فکر میکنی بهتره، انجام بده.
    والا بازدید از خانه سالمندان از خیلی کارها بهتره
  • همطاف یلنیـــز
  • سلام سلام
    .
    منم موافقم با سیر کردن شکم. همین توزیع غذا در محلات ضعیف گام موثری است.
    خوو در خانواده، نزدیکانم گرفتار بدهی و قرض هستند
    هرچندوقت کمک نقدی می کنیم تا کارشان راه بیافتد (البته در کنارش حرص هم می خوریم چون به نظرم سبک اشتباه زندگی اینچنین گرفتارشان کرده، پسرها بیکارند و دخترها شاغل.پسرها بی هنرند و دخترها متخصص و... اسراف در همه چی بیچاره شان کرده است)
    ...
    چندی قبل دوستی وبلاگی از شخصی صحبت کرد که مقروض است و همین سبب شد که دوستان همت کرده هرکدام حداقل ده هزار تومان به شماره کارتی واریز کنند و هم مشکل آن فرد حل شد مابقی هم به حساب یه خیریه واریز شد.
    ...
    خیریه همت بی دردسر است با نیازمندیهای گوناگون
    http://www.hemmat110.com/

    پاسخ:
    ممنون :-);-)
    چه جالب دکتر که چند وقته من تو فکر این هستم که بتونم این خانواده های فوق فقیر رو پیدا کنم به خصوص اونایی که بچه دارن و بتونم هر چند روز در ماه که می تونم غذا خودم بپزم و براشون ببرم یا لباسی چیزی یا پول داروی اوناییکه میرن درمانگاههای خیریه ولی نمی تونم پیداشون کنم باورت میشه نمی دونم کجا باید برم
    البته میدونم اگر خیلی جدی بشم پیداشون میکنم به خصوص شایداگر برم درمانگاههای خیریه
    جالب بود برام این پست رو خوندم
    تاثیر ماه رمضونه یعنی؟؟؟
    پاسخ:
    چرا تاثیر ماه رمضون؟! مگه کلا توی غار ، پست نمیخونی؟! :-)
    میدونی، اونایی که از این خانواده ها میشناسن، معمولا اینایی ان که مدت زیاد توی یه محل بودن، یا با همسایه ها و مردم محل خیلی رفت و آمد دارن و لینک دارن و ....
    مثل عمه کوچیکه من، اینا موتور جستجوی خوبی دارن :-) و همچنین ارتباطات محلی و همسایه ای زیاد. اینا نوعروس های تنگدست رو پیدا میکنن و برای جهیزیه شون از شبکه ارتباطاتشون پول جمع میکنن و میرن جهیزیه میخرن.
    شیراز هم بالاخره یه عمه دارم :-) خواهر همونه دیگه :-) قدرتش توو این زمینه ها خوبه. امار میگیرم برات
  • نفس نقره ای
  • یه خاطره ای رو به ذهنم آوردی! حتما یه پست راجع بهش می نویسم :)
    پاسخ:
    ایشالا که خیره :-)
  • اون روی سگ من نوستالژیک ...
  • ممنونم از بیان این موضوع، ماهم همین کارو میکنیم غذای خانواده های اطراف خونه خودمون رو تامین میکنیم گاهی در تمام طول سال. هر وقتی هم در فامیل مهمانی هست بهشون گوشزد میکنم برای فلان و فلان خانواده غذا کنار بذارید ببریم چون اینطوری جلوی اسراف گرفته میشه، هم اینکه واقعا بعضی قدرت خرید یه وعده غذای درست رو تاچندماه ندارن واقعا.
    نون مجانی دادن دست مردم توی این شبا و همه ی شبهای دیگه خیلی ارزشمند هم خیلی ارزون. سالهاست داداشم این کارو میکنه توی این شبها. اما کاش میتونستیم خیلی منسجم تر این کارو بکنیم، مد شده هر بازیگری میره یه خیریه میزنه که بگن فلانی موسس خیره فلان.این اصلا بد نیست شاید این اجتماعات کوچیک هم کارساز باشه برای یه عده کمی، اما کاش کمی منسجم تر بتونیم به این قشر کمک کنیم.
    پاسخ:
    انسجامش کار موسساته، که اونم باز خیلیا اعتماد ندارن.
    چرا پست میخونم
    ولی اینکه من تو این مدت به این موضوع فکر میکردم بعد شما هم الان براش پست نوشتی جالب بود
    امروز از شوهرم پرسیدم دو جا رو می شناخت ولی نرفته بود حالا با خودش میرم از عمه اتون هم بپرسین
    شوهرم میگه باز چی بهت الهام شده دیگه چه کار میخوای بکنی؟
    به نظر من به خیلی از موسسات هم میشه اعتماد کرد و رفت و کارشون رو از نزدیک دید و باهاشون شریک شد
    پاسخ:
    آره موسسات خوبی هستن. مخصوصا اونایی که اختصاصی توی یه شهر و یه منطقه کار میکنن
    ما چند وقت پیش رفتیم بازدید آسایشگاه معلولین ذهنی . مسئول اونجا میگفت حتی داروهای اضافه تونم بیارید دکتر اینجا تاریخ نگذشته هاشونو جدا میکنه و استفاده میکنیم .
    پاسخ:
    آره، اینم خیلی خوبه. 
    doktor mifamam chi migi man to tahie lebas salha be hamin sorat amal va familo hamrah....ama mokhalefam az dolat salbe masoliat mikoni...rezashah ham mitonest bege harki delesh khast savad yad begire vali ba zor va barname va...iran 95 darsad bisavad ro basad kard be tore nesbi
    پاسخ:
    دوست من، خواهش میکنم واسه من آمار و تاریخ تلگرامی و ویکی پدیایی روو نکن!
    رضاشاه به همه جاش خندیده اگه ۹۵٪ رو باسواد کرده! زمانی که دانشگاه تهران راه میوفته، بیسوادی تو ایران افتضاح بوده! و مدیران خبررسانی منطقه ای چون از شاه میترسیدن، اخبار خوب میدادن و پاداش میگرفتن! 
    حالا بحث این جداست!
    هیچ وقت واسه هیچ کاری به دولت دل نبند! هیچ دولتی ، در هیچ کشوری
    (این به معنای سلب مسئولیت دولت نیست)

    nagoftam 95 ro basavad karde/goftam irani ke onzaman 95 darsad bisavad bode ro be tor nesbi basavad kard /dost aziz usa ham ba on gardesh mali agar mesle scandinavi va alman nezam maliati adelane tar va sosialisti dasht mitonest bikhaneman nadashte bashe ya kheiili kamtar bashe ..reyaiat 85 darsad be balaie mardom germany va darman va haghe maskan raigan ke ba edalat dolati systematic be vojod omade dige telgrami..harchan in komak mardomi ro nafi nemikone va midonam to iran dolat feghat kharabtar mikone edalato va behesh del ham nabastam..ama be tor koli do jomle akharet mesal naghz ziad dare



    پاسخ:
    مطمئن باش همون دولت المان یا کشورهای اروپای شمالی یا سوئیس بخاطر رفتار و فرهنگ و منش مردمش اینطوری شده! اشتباه نکن، هیچوقت ، دولت، مردمو نمیسازه! برعکسه!
    هر کشوری که اینطور مشکلاتو داره، اول از مردمشه، بعد از دولتش.
    و اینکه توی سوئد و دانمارک و آلمان و ... هم کسی که بخواد کاری بکنه، مخصوصاً کارآفرینها، امید خاصی به دولت ندارند! روی برنامه ریزی خوب خودشون حساب میکنند، و اگه دولت هم کمکی کرد، بهتر
  • هلیا استاد
  • من به قدری از خوندن مطالبتون لذت میبرم به همون اندازه از پاسخ های کامنتاتون. فقط چیزی یاد میگیرم از شما، مانا باشید همیشه.
    ما هم هرچی تلاش در حد خودمون باشه انجام میدیم، خیلی کوچیک حتی.
    پاسخ:
    لطف داری. منم هم از عکساتون در اینستا و نوشته های زیرش :-)
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
    تجدید کد امنیتی